Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/9015 E. 2023/1637 K. 30.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9015
KARAR NO : 2023/1637
KARAR TARİHİ : 30.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2014 tarihli ve 2014/2391 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında katılan …’ye yönelik evine girerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, televizyonu kırdığı ve cep telefonunu aldığından bahisle, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3.e, 116/4, 53 151/1, 142/2.h.2, 143, 168/1, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2014/862 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 62, 51. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine; kasten yaralama, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 144/1-b, 143, 168, 151/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca ayrı ayrı erteli 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.İlk derece mahkemesince; sanığın, daha önce katılana verdiği apartmana ait fatura bedellerini, ödememesi nedeniyle, katılanla bu hususu konuşmak için, olay gecesi saat 23.00 sıralarında evine gittiği, kapıyı itip içeri girdiği sırada camın kırıldığı, dosyada mevcut rapora göre basit tıbbî müdahale ile giderilebilir surette katılanı yaraladığı, televizyonu kırdığı ve katılanın kendisine bilerek cevap vermediğini ispat etmek için cep telefonunu aldığı kabul edilerek sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet hükmü kurulmuş, sanık aşamalardaki savunmalarında ikrara dönük beyanda bulunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Kasten Yaralama, Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın aşamalardaki ikrarı, katılan beyanlarına göre eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eylemlerine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken 1 kat artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini ile etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken uygulama maddesi olarak aynı Kanun’un 168/1. fıkrasının gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Kasten Yaralama, Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden;
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2014/862 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2014/862 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.