YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14077
KARAR NO : 2023/1490
KARAR TARİHİ : 27.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık … hakkında Çorum Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.06.2015 tarihli ve 2015/5975 Soruşturma numaralı iddianame ile; suça sürüklenen çocuk … hakkında Çorum Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.07.2015 tarihli ve 2015/6061 Soruşturma numaralı iddianame ile; özetle “sanık ve suça sürüklenen çocuğun şikâyetçiye ait evin balkonundan iki adet yolluk ve bir adet mutfak halısı çaldıkları ve çalmış oldukları malzemeleri boş bir alana attıkları, kolluk görevilerince yapılan araştırma sonucu suçun faillerinden biri olduğu tespit edilen sanık …’ın kolluk görevlilerine malzemelerin yerini söylediği ve bunun üzerine malzemelerin şikayetçiye iade edildiği” iddiasıyla, sanık … hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1, 116/1, 119/1-c maddeleri; suça sürüklenen çocuk … hakkında ise aynı Kanun’un 142/2-h, 168/1, 116/1, 119/1-c, 31/3 maddeleri gereğince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/516 Esas, 2016/426 Karar sayılı kararıyla; sanık … hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun’un 116/1, 119/1-c ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; her iki suç bakımından aynı Kanun’un 53/1 maddesi uyarınca hak yoksunluklarına;
Suça sürüklenen çocuk … hakkında, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 31/3, 168/1 ve 62. maddeleri gereğince 11 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun’un 50/1-a maddesi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun’un 52/2-4. maddesi gereğince neticeten 6.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının 20 eşit şekilde taksitlendirilmesine; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun’un 116/1, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun’un 50/1-a maddesi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun’un 52/2-4. maddesi gereğince neticeten 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının 20 eşit şekilde taksitlendirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebebi; ” yeterli delil olmadan, usul ve esasa aykırı karar verildiğine” ilişkindir.
Sanığın temyiz sebebi; “verilen cezayı temyiz ediyorum” şeklindedir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihi olan 15.06.2015 günü gündüz vakti sayılan saat 06.30 sıralarında suça sürüklenen çocuk … ve sanık …’un şikâyetçiye ait ikâmetin eklentisi niteliğindeki balkonunda asılı bulunan halıları çaldıkları ve çalmış oldukları malzemeleri boş bir alana attıkları, kolluk görevlilerince yapılan araştırma sonucu suçun faillerinden biri olduğu tespit edilen sanık …’un kolluk görevlilerine çalmış oldukları halıların yerini söylediği ve bunun üzerine halıların şikâyetçiye teslim edildiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık …’ın aşamalarda, olay günü alkol aldıkları için şikâyetçinin balkonda bulunan halılarını aşağı indirdiklerini, halıları 50-100 metre ileride bulunan boş araziye attıklarını, daha sonra polislerin kendisine halıları sorduğunda, kendisinin “biz indirdik” dediğini, hırsızlık amaçlarının olmadığını, alkolün etkisi ile indirdiklerini beyan ederek tevil yoluyla ikrar içeren savunmada bulunmuştur.
3. Suça sürüklenen çocuk …’in aşamalarda, olay günü mahallede gezinirken sanık …’ı gördüğünü, sanığın sarhoş olduğunu, kendisine bir evin balkonunu gösterdiğini, halıların kendisine ait olduğunu söylediğini, halıları balkona girip aşağıya indirdiğini, kendisinin sadece evin önünde beklediğini, sanığın halıları boş bir araziye attığını, babasının gelip alacağını söylediğini, suçsuz olduğunu beyan ederek inkâr içeren savunmada bulunmuştur.
4. Sanık, her aşamada, katılanın işyerinden hırsızlık yapmadığına, inşaat işçisi olduğundan katılanın inşaat işlerinde çalışmış olabileceğine ve bu sebeple işyerinde parmak izinin çıkmış olabileceğine dair savunmada bulunmuştur.
5. Şikâyetçi beyanında; olay günü halılarını rulo yapıp balkona bıraktığını, gece baktığında halıların yerinde olduğunu; ancak sabah balkona çıktığında iki adet yolluk ve bir adet halısının olmadığını gördüğünü belirtmiştir.
6. 15.06.2015 tarihli değer tespit tutanağına göre, 4 m² olan halının tanesinin değerinin 20,00 TL, 6 m² olan halının değerinin ise 50,00 TL olduğu belirtilmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Suça sürüklenen çocuk … hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden;
1.Suç tarihi olan 15.06.2015 günü gündüz vakti sayılan saat 06.30 sıralarında suça sürüklenen çocuğun sanık … ile birlikte şikâyetçiye ait ikâmetin eklentisi niteliğindeki balkonuna çıkarak balkonda asılı bulunan halıları çalmak şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin 12.05.2016 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu belirlenmiştir.
B. Sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden;
5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
C.Sanık … ve suça sürüklenen çocuk … hakkında hırsızlık suçu yönünden;
5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık … hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmayan hükme yönelik, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde şikâyetçinin balkonunda asılı bulunan ve 15.06.2015 tarihli değer tespit tutanağına göre, toplam değeri 90,00 TL olan halıları çaldıkları olayda; suçun işleniş şekli ve özellikleri, suç tarihinde paranın satın alma gücü ve ekonomik şartlar gözetildiğinde, sanığa ve suça sürüklenen çocuğa ceza vermekten vazgeçme durumunun söz konusu olamayacağı, ancak cezalarından belirlenecek bir oranda indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde hukuka aykırılık bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Suça sürüklenen çocuk … hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/516 Esas, 2016/426 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
B.Sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden;
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/516 Esas, 2016/426 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
C.Sanık … ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden;
Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/516 Esas, 2016/426 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.