Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2023/9887 E. 2023/1511 K. 27.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/9887
KARAR NO : 2023/1511
KARAR TARİHİ : 27.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli mala zarar verme
HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıkların çalıştıkları şirkete ait maden sahasına haciz işlemi yapmak için …plakalı kiralanan araçla gelen alacaklı vekili katılan ile icra memuru tanık …nin haciz işlemi yapmaya çalıştıkları sırada şirket çalışanları sanıklar ile aralarında çıkan tartışma üzerine iş yerinden çıkarak araçlarını yol üzerine park ettikleri, kolluk kuvvetlerinin çağrılması üzerine haciz işlemi tamamlandıktan sonra araçlarının yanına geldiklerinde lastiklerin patlamış olduğunu gördükleri ve araçlarının lastiklerinin sanıklar tarafından patlatıldığını iddia etmeleri üzerine açılan davada, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-g maddesinde tanımlanan nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 13.03.2014 olan mahkûmiyet karar tarihi ile 06.12.2022 olan beraat kararı tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanıklar hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.