YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/687
KARAR NO : 2023/1658
KARAR TARİHİ : 30.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma
HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.11.2015 tarihli ve 2015/1654 Esas sayılı iddianamesiyle, kaçakçılık suçunda kullanılırken el konularak sanığa teslim edilen aracın iadesi istendiğinde teslim etmediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/3. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/694 Esas, 2016/358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
3. Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/694 Esas, 2016/358 Karar sayılı kararının katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 15/06/2021 tarihli ve 2020/32736 Esas, 2021/12238 Karar sayılı kararıyla;
” Mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir
4.Bozma üzerine Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2021/458 Esas, 2022/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 75, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmiştir
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, adlî para cezası verilmesi talebine ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
1-Kaçakçılık suçunda kullanıldığı için el konularak ruhsat sahibi olan sanığın kendisine teslim edilen aracı dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak babasına verip kaybolmasına sebep olduğu belirlenmiştir
2. Teslim tutanağı, tanık beyanı ve sanık savunması dosyada bulunmaktadır.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine ve sanığın üzerine atılı önödeme kapsamındaki suçtan açılan davanın, ödeme nedeniyle düşmesine dair verilen karara göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2021/458 Esas, 2022/110 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.