YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8209
KARAR NO : 2023/1038
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜM : Beraat, mahkûmiyet

Katılan sanık … ve katılan …’ın, katılan Sanık …’a yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteği yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.
Sanık … hakkında katılan sanık …’a karşı kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan 1.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Katılan sanık … ve sanık … hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama, sanık … hakkında katılan sanık …’a yönelik hakaret ve mala zarar verme, katılan sanık … hakkında katılan sanık …’a yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının,26.04.2016 tarihli ve 2016/652 Soruşturma numaralı iddianamesiyle taraflar arasında karşılıklı savunmalar nedeniyle kavganın çıkış sebebi kesin olarak tespit edilemediği belirtilmek suretiyle …’ın …’a yönelik alenen hakaret, darp edip aracını bu kişinin üstüne sürerek koluna çarpmak suretiyle kasten basit yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1-4, 86/2, 86/3-e, 58. maddeleri uyarınca, …’ın …ve …’a yönelik kasten basit yaralama, …’a yönelik alenen hakaret suçlarından aynı Kanun’un 125/1-4, 86/2(iki kez) maddeleri uyarınca, …’nın ise …ve …’a yönelik kasten basit yaralama, …’a yönelik alenen hakaret ve mala zarar verme suçlarından aynı Kanun’un 125/1-4, 86/2(iki kez), 151/1 maddeleri uyarınca kamu davasının açıldığı,
B.Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli ve 2016/313 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararıyla;
1. Katılan sanık … ve sanık … hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlarına,
2.Sanık … hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatına,
3. Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 29, 62, 52, 52/4. maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
4. Katılan sanık … hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 29, 62, 52, 52/4 maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
5. Katılan sanık … hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125/1, 29, 62, 52, 52/4 maddeleri uyarınca 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
6. Katılan sanık … hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
7. Katılan sanık … hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125/1, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık … ve katılan …’ın temyiz istemi, katılan sanık … ve sanık …’nın katılan …’a yönelik etkili eylemde bulunmalarına rağmen beraatlarına karar verilmesi, katılan sanık … ve sanık … hakkında yaralama suçundan tahrik hükümlerinin uygulanması, … hakkında haraket ve yaralama suçundan mahkumiyet hükmünün kurulmasına, resen incelemede ıttıla buyrulacak sebeplere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde katılan sanık … eşi olan katılan … ile pazar yerinde araçları ile husumetli olduğu …’nın tezgahının önünden geçerken katılan sanık …’ın …’a “a..koyduğumun itleri”diyerek hakarette bulunduğu, katılan sanık …’ın ve sanık …’nın katılan sanık …’ın aracının arkasından gittikleri, katılan sanık … ile sanık … arasında önceki husumetten dolayı tartışma çıktığı, katılan sanık … ve sanık …’nın …’ı darp ettikleri, katılan sanık …’ın katılan sanık …’e “sensin o..çocuğu”diyerek hakaret ettiği, katılan sanık … ile sanık …’nın oradan uzaklaşacağı sırada …’ın aracını …’ın üzerine sürdüğü ve …’ın sol kol dirsek kısmına çarpttığı bu şekilde arabanın camının kırıldığı kabul edilerek sanıklar hakkında hükümlerin kurulduğu,
2. Genel Adli Muayene raporları, görgü tespit tutanağı, bilgi sahibi …’nun alınan ifadesi dosya içerisinde bulunduğu,
3. Sanıklara ait nüfus kayıt örneği ve güncel adlî sicil kaydının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Sanık … Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararlarına Yönelik Temyiz İsteği Yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından ve aynı Kanun’un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve mercinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden;
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanık … ve katılan …’ın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
C. Katılan Sanık … Ve Sanık … Hakkında Katılan …’a Yönelik Kasten Yaralama, Sanık … Hakkında Katılan Sanık …’a Yönelik Hakaret Ve Mala Zarar Verme,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılan sanık … ve katılan …’ın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
D.Katılan Sanık … Hakkında Katılan Sanık …’a Yönelik Hakaret Ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden;
1. 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, aynı Kanun’a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 E., 2021/4 K. sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve aynı Kanun’un 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı Kanun’un 7 ve CMK’nın 251. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

2.5237 sayılı Kanun’un 129/1. maddesinde yer alan, “Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir. Bu suçun, kasten yaralama suçuna tepki olarak işlenmesi halinde, kişiye ceza verilmez. Hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi halinde, olayın mahiyetine göre, taraflardan her ikisi veya biri hakkında verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir” şeklindeki hüküm ile hakaret suçu ile ilgili özel tahrik düzenlemesinin yapıldığı, somut olayda Mahkemece katılan sanık …’ın hakaret fiilini, katılan sanık …’ın haksız eyleminden dolayı tahrik altında işlediğinin kabul edilmesine rağmen, yapılan haksız tahrik uygulamasında, hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren anılan Kanun’un 129. maddesi yerine, aynı Kanun’un genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanmasında,
V. KARAR
A. Katılan Sanık … Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararlarına Yönelik Temyiz İsteği Yönünden
Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; aynı Kanun’un 231. maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264. maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle incelenmeksizin İADESİNE,

B. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;
Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,
C. Katılan Sanık … Ve Sanık … Hakkında Katılan …’a Yönelik Kasten Yaralama, Sanık … Hakkında Katılan Sanık …’a Yönelik Hakaret Ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/313 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararında katılan sanık … ve katılan … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık … ve katılan …’ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
D. Katılan Sanık … Hakkında Katılan Sanık …’a Yönelik Hakaret Ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden;
Gerekçe bölümünde (D) paragrafında açıklanan nedenlerle Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/313 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık … ve katılan …’ın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.