Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2023/1668 E. 2023/1322 K. 16.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1668
KARAR NO : 2023/1322
KARAR TARİHİ : 16.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR :Hırsızlık, kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların, tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Van Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2022 tarihli ve 2022/952 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2.h.2, 142/5, 143/1, 168, 53/1, 58, 63, 116/2-4, 119/1.c, 53/1, 58, 63, 152/2.a, 53/1, 58, 63. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Van 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2022/197 Esas, 2022/497 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 142/5, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun’un 116/2-4,119/1-c, ve 58. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile kamu malına zarar verme suçundan ise 152/2-a, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
3.Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2022/2078 Esas, 2022/866 Karar sayılı kararı ile sanık ve müdafiinin hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusu üzerine, “Sanık ve sanık müdafiinin ileri sürdüğü istinaf nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükme yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine ” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz talebi, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.27.10.2021 tarihinde saat 00:30 sıralarında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi ve merkezi yemekhane arasında kalan galeri kapağının kilidinin kırılarak sanıklar tarafından içeri girildiği, içeride bulunan bakır kabloların kesilerek olay yerinden ayrıldıkları ve almış oldukları kabloları hurdacılar sitesine sattıkları, 29.10.2021 tarihli görüntü izleme tutanağına göre, çalınan kabloların hurdacılar sitesine götürülerek … isimli kişiye satıldığı, kabloları getiren kişinin sanık … olduğunun tespit edildiği, sanık …’un soruşturma ve kovuşturma evresinde alınan beyanlarında, diğer sanık … ile birlikte gece 00:30 sıralarında üniversitede yer alan Veterinerlik Fakültesine hırsızlık amacıyla giderek kabloları çaldıklarını beyan ettiği, Van …’nün 20.01.2022 ve 21.01.2022 tarihli cevabî yazılarında hizmetlerinde kısmî olarak arıza giderilinceye kadar aksama olduğunun belirtildiği, tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.
3. Sanığa ait adlî sicil kaydı dosya arasına alınmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık ve sanık müdafiinin ileri sürdüğü istinaf nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükme yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Kamu Malına Zarar Verme Suçları Yönünden
Van 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2022/197 Esas, 2022/497 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un, Hukukî Süreç başlığı altında (2) nolu paragrafta belirtilen maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan “iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 2 yıl ve kamu malına zarar verme suçundan 1 yıl ” hapis cezası ile mahkûmiyete konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin bahse konu hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Hırsızlık Suçu Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Kamu Malına Zarar Verme Suçları Yönünden
Sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 298/1 maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hırsızlık Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2022/2078 Esas, 2022/866 Karar sayılı kararında hırsızlık suçu bakımından sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Van 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.