YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17925
KARAR NO : 2023/4761
KARAR TARİHİ : 14.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/358 E., 2021/550 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Geyve Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dava açılmıştır.
2. Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 7 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.
3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün Basit yargılama usulü uygulanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, suç kastının bulunmadığına, babasının tedavisi nedeniyle teslim olamadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay,Geyve Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlüyken 06.11.2015-10.11.2015 tarihleri arasında 4 gün özel izne ayrılan sanığın teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak firar ettiğine ve kolluk görevlilerince yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. 12.11.2015 tarihli tutanak, firar fişi, sanığın ikrarı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğuna yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve suç niteliğini kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan 5275 sayılı Kanunun 97 nci maddesinin birinci fıkrası gösterilmeyerek 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin 6 ncı fıkrasına aykırı davranılması yönünden hüküm isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1 inci paragrafında yer alan “…üzerine atılı…” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 97 nci maddesi delaletiyle” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde karar verildi.