YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/14908
KARAR NO : 2012/2720
KARAR TARİHİ : 12.03.2012
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK, TAZMİNAT
Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;
Davacılar, komşu parsel maliki davalıların projeye göre yapmaları gereken istinat duvarını yapmamaları nedeniyle kendilerinin inşa etmek zorunda kaldıklarını ileri sürerek, istinat duvarının bedelinin ve yaptıkları masrafların tahsilini istemişlerdir.
Davalılar, birleştirilen davalarında; davacıların inşaat faaliyeti nedeniyle kendi binalarında zarar meydana geldiğini ileri sürerek, tazminat isteğinde bulunmuşlardır.
Mahkemece, asıl davanın kabulüne; birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davalılar (birleşen davanın davacıları) tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakim…..’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan alacak; birleştirilen dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, asıl davanın kabulüne; birleşen davanın ise reddine karar vermiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacıların (birleştirilen davanın davalıları) 6 parsel sayılı taşınmaz üzerine bina inşa eden yükleniciler olup, komşu 3 sayılı parsel maliklerinin projeye göre inşa etmeleri gereken istinat duvarının kendileri tarafından yapıldığını ileri sürerek asıl davayı;davalıların (birleştirilen davanın davacıları) ise komşu 3 parsel sayılı taşınmazın kat malikleri olup, davacıların 6 sayılı parsele yaptıkları inşaat faaliyeti sebebiyle binalarında zarar meydana geldiğini ileri sürerek, birleşen davayı açtıkları; getirtilen belgeler ve keşifteki bulgularla, davalıların (birleştirilen davanın davacıları) mimari proje gereği yapmakla yükümlü bulundukları ikinci istinat duvarının yapılmamış olması nedeniyle binalarında hasar ve zarar meydana gelen davacıların söz konusu ikinci istinat duvarını yapmakla sorumlu olmadıkları halde duvarı kendilerinin yaptırdıkları saptandığından, mahkemece asıl davanın kabulüne ve birleştirilen davann reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalıların (birleştirilen davanın davacıları) öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.
Ne varki, davalıların (birleştirilen davanın davacıları) 3 parsel sayılı taşınmazın kat malikleri oldukları ve her birinin taşınmaza farklı arsa payları oranında malik bulundukları gözetilerek, anılan arsa payları oranında aleyhlerine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.
Ancak, anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden , yerel mahkeme kararının hüküm kısmının harçla ilgili 2 numaralı bendinin “ Alınması gerekli 4.587,64.-TL. karar ve ilam harcından peşin alınan ve ıslahla tamamlanan 1093,00.-TL harcın mahsubu ile bakiye 3494,64.-TL’nin arsa payları oranında davalılardan alınıp hazineye irat kaydına, davacıların peşin yatırdığı ve ıslahla tamamladığı 1.093,00.-TL’nin arsa payları oranında davalılardan alınıp davacılara verilmesine”; vekalet ücretiyle ilgili 3 numaralı bendinin “Davacılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre hesaplanan 8.048,64.-TL vekalet ücretinin arsa payları oranında davalılardan alınarak davacılara verilmesine”; yargılama giderleriyle ilgili 4 numaralı bendinin “Davacılar tarafından bu yargılama nedeniyle yapılan ve aşağıda dökümü yazılı toplam 1.179,25 TL yargılama giderinin arsa payları oranında davalılardan alınıp davacılara verilmesine”; vekalet ücretiyle ilgili 7 numaralı bendinin “Birleşen … 15.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/97 Esas sayılı dosyasında davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre hesaplanan 7.470,00.-TL vekalet ücretinin arsa payları oranında davacılardan alınarak davalılara verilmesine”; şeklinde düzeltilmesine ve hükmün bu şekliyle 1086 sayılı HUMY’nın 438/2. (6100 sayılı HMY’nın 370/2) ve 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.