YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/24415
KARAR NO : 2023/4125
KARAR TARİHİ : 17.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2014 tarihli, 2011/977 Esas, 2014/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1. Mağdur …’a yönelik dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Katılan …’a yönelik dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
B. Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2014 tarihli, 2011/977 Esas, 2014/22 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 05.06.2017 tarihli ve 2017/7953 Esas, 2017/13279 Karar sayılı ilâmıyla;
“Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçları nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Bozma sonrası Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli, 2017/633 Esas, 2019/1142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1.Mağdur …’a yönelik dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Katılan …’a yönelik dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi; mağdur ve katılanın zararlarını giderdiğine, hükümleri temyiz ettiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu (7201 sayılı Kanun) hükümleri uyarınca kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması, şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebligat çıkartılması, tebligat yapılmadan iade edilmesi durumunda muhatabın MERNİS adresinin tespit edilerek MERNİS şerhi ile 7201 sayılı Kanun’un 21 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; bozma kararı sonrasında dosyanın uzlaşma işlemleri için uzlaştırma bürosuna gönderildiği, sanık ve mağdur …’a çıkartılan tebligatın tebliğ edilemeden iade edildiği ve bu şekilde uzlaşmanın sağlanamadığı belirtilmiş ise de, sanığın katılan … ve mağdurun zararını giderdiğini belirtmiş olması yine bozma öncesinde katılan …’in sanıkla uzlaşmak istediğini belirtmiş olması ayrıca mağdurun da sanığın zararını gidermesi nedeniyle sanıktan şikayetçi olmadığı da gözetildiğinde bu aşamadan sonra uzlaştırma teklifinin yukarıda açıklandığı üzere uzlaştırma bürosu aracılığıyla 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılması gerekirken, usulüne aykırı olarak düzenlenen uzlaştırma raporu esas alınarak yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli, 2017/633 Esas, 2019/1142 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde karar verildi.