YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12819
KARAR NO : 2023/3378
KARAR TARİHİ : 22.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2015/384 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, son fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarihli ve 2020/13925 Esas, 2020/17750 Karar sayılı kararı ile ;
“a) Sanık hakkında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması,
Kabule ve uygulamaya göre de;
b) Mahkemece “olay tarihinde tarafların ikinci kez karşılaştıklarında tartışmaya başlamaları üzerine olaya şahit olan tanık beyanı ile de tarafların eylemlerinin tartışmaları neticesinde karşılıklı olarak gerçekleştiğinin anlaşıldığı” şeklindeki kabule ve UYAP üzerinden yapılan incelemede mağdurun da sanığı yaralaması nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılmasına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli 2002/4-238 Esas – 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,
c) Kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK’nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması ardından TCK’nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, “5237 sayılı TCK’nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılmasına, ancak verilen cezanın aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca 5 yıldan aşağı olamayacağından” denilmek suretiyle sanığın doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,
ç) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 – K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/23 Esas, 2021/319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik silahla kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, son fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

B. Katılan vekilinin temyiz sebepleri;
1. Haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına,
2. Üst hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine,
3. Cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanık …’ın katılan ile arkadaş oldukları, …’ın … Meydan Lokantası isimli iş yerinde çalışması için katılana aracı olduğu, olay günü tarafların karşılaştıkları, katılanının adı geçen iş yerinden habersiz ayrılması nedeniyle tartışmaya başladıkları, tartışmanın büyüdüğü, bunun üzerine katılanın sanığa sinkaflı küfür ettiği, sanığın da katılanın yanına giderek tartışmaya devam ettikleri, bu sırada tarafların birbirlerine karşılıklı olarak vurdukları, aynı günün akşamı sanık ile katılanın Yahyalı Arzum Manavı önünde tekrar karşılaştıkları ve yeniden tartışmaya başladıkları, tartışmanın büyümesi üzerine sanığın katılanı bıçakla adlî muayene raporunda belirtilen biçimde yaraladığı olayda, sanık hakkında silahla kasten yaralama suçlarından uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Katılana ait adlî muayene raporu, cd izleme tutanağı ile tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
A Sanık Müdafii ve Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının tayini ile uygulamaların yerinde olduğu belirlenmiş, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin varlığı ve derecesi yerinde görülmüş, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız Tahrik Yönünden
Katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ile davranışın ulaştığı boyut nazara alınarak, sanık hakkında cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi ile yapılan uygulama sırasında, asgari oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde yarı oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (B) paragrafında açıklanan haksız tahrik nedeniyle fazla indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/23 Esas, 2021/319 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.