YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9370
KARAR NO : 2023/4783
KARAR TARİHİ : 14.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/72 E., 2016/235 K.
SUÇLAR : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılmaya Teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/2801 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/380 Esas, 2013/48 Karar sayılı kararı ile sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3.Sanığın tabi olduğu 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeni ile İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli, 2016/72 Esas, 2016/235 Karar sayılı karar ile mahkumiyet hükmünün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri
Sanığın atılı suçu işlemediğine ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanık ve temyiz dışı Suat ‘ın, yaşı küçük mağdure ve arkadaşının önünü keserek, mağdureyi zorla alıp götürmeye çalıştıkları ancak mağdurenin arkadaşının engel olması nedeni ile eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrasına göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 34 ve 230 uncu maddeleri ve Ceza Genel Kurulu’nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 sayılı Kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli, 2016/72 Esas, 2016/235 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde karar verildi.