YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/9005
KARAR NO : 2010/3437
KARAR TARİHİ : 11.05.2010

…’u kasten öldürmeye teşebbüsten sanık …’nın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (…) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/04/2009 gün ve 462/110 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.05.2006 tarih ve 1-131/146 sayılı kararında açıklandığı ve CMK 266/3 maddesinde açıkça belirtildiği üzere; zorunlu müdafii ile küçük sanıkların iradelerinin yasa yoluna başvurma konusunda çelişmesi halinde müdafiin iradesi geçerli sayılacağından, 18.07.1992 doğumlu olup dilekçe tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığın temyizden vazgeçme iradesine itibar edilmesi yasal olarak olanaksız olduğu gözetilerek, hükmün sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri üzerine incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına dair hükümlerin uygulanması gerektiğine,suç vasfına vesaireye; katılan vekilinin haksız tahrik hükmünün uygulanmasının ve takdir olunan düzeyinin yersizliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçirdiği süreye göre müdafiinin tahliye isteminin reddine, 11/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.