Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2023/1697 E. 2023/1404 K. 21.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1697
KARAR NO : 2023/1404
KARAR TARİHİ : 21.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2021/21221 Esas, 2022/16618 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.12.2022 tarihli ve KD – 2 – 2018/3972 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazları; 5271 sayılı Kanun’un 294. maddesinde düzenlenen “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinden temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği sebebiyle, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün bozulmasına dair kararın kaldırılması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken, sanığın sunduğu; “sayın başkanım dosyamın incelenmesi ve kesin kanaate varılması ve dosyadaki mağdurluğumun giderilmesi için dosyamın Yargıtay ilgili daiesine gönderilmesini talep ediyorum saygılarımla arz ederim.” şeklindeki ibareleri içeren temyiz dilekçesinde herhangi bir gerekçe gösterilmediği gibi Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.05.2020 tarihli ve 2019/20 – 358 Esas, 2020/197 Karar sayılı içtihadında belirtildiği gibi hiçbir temyiz nedeni içermediği tespit edilen bir temyiz başvurusu bakımından 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinde yer alan hukuka kesin aykırılık hallerinin kendiliğinden gözetilemeyeceği, ancak bir temyiz nedeninin varlığı tespit edilmiş olan temyiz dilekçesi veya beyanı bakımından, bu dilekçe veya beyanda hukuka kesin aykırılık halleri gösterilmemiş olsa dahi temyiz incelemesi sırasında hukuka kesin aykırılık hallerinin gözetileceği nazara alınacak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2021/21221 Esas, 2022/16618 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen bozma kararının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.