Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/2119 E. 2023/11690 K. 19.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2119
KARAR NO : 2023/11690
KARAR TARİHİ : 19.06.2023

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Urla Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.05.2019 tarihli ve 2019/751 Esas sayılı İddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a), 170 inci maddesinin birinci fıkrası, 44 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2019/433 Esas, 2019/815 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. … Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/1876 Esas, 2022/497 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 inci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve kazanılmış hak ilkesi uyarınca verilen hapis cezasının 5 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Meşru müdafaa hükümlerinin uygulanmadığına,
3. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Aralarında daha önceden husumet bulunan sanık ile mağdur arasında yol verme meselesi yüzünden çıkan tartışma sırasında sanığın mağdura gözdağı vermek amacıyla havaya doğru ateş etmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanık hakkında genel güvenliğinin tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Tanıklar G.V., C.V.ve Ç.T anlatımları, kolluk tarafından düzenlenen olay görgü ve tespit araştırma tutanağı ve diğer tutanaklar dava dosyası içerisinde mevcuttur.

3. Sanığın tevilli ikrarda bulunduğu saptanmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın mağdura yönelik eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verildiği, hadisenin çıkış sebebi de dikkate alınarak sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Öne Sürülen Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Mağdurun aşamalarda özde değişmeyen anlatımı, sanık savunması, tanık anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya içeriğine göre sanığın eylemi sabit görülmüş ve kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın mağdura gözdağı vermek amacıyla havaya ateş etmesi şeklindeki eylemi ile 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendini ihlal ettiği anlaşıldığından suç vasfı yönünden kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı defetmeye yönelik bir eylemi bulunmadığından sanık hakkında meşru müdafaa hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/1876 Esas, 2022/497 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Oy birliğiyle 19.06.2023 tarihinde karar verildi.