YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18378
KARAR NO : 2023/1354
KARAR TARİHİ : 13.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli, 2014/524 Esas ve 2016/562 Karar sayılı kararı sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı ve sanığın 5237 sayılı Kanun’un 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınması kararı verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.12.2020 tarihli ve 14-2016/358151 sayılı, tevdii görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Beraat kararı yerine ceza verilmesine yer olmadığı ile koruma ve tedavi altına alınma kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; aralarında tanışıklık bulunmayan taraflardan katılanın suç tarihi olan 07.04.2014 günü saat 17:25 sıralarında bir alışveriş merkezinde iken ihtiyacını gidermek için kadınlar için tahsis edilmiş tuvalete girerek kabinde bulunduğu sırada yan kabinde bulunan ve eğilerek bölme altından kendisine bakmakta olan sanığı fark ederek dışarı çıkıp güvenlik görevlilerine durumu bildirmesi ile sanığın yakalandığı, sanığın eylemi sabit görülmekle, Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 23.03.2016 tarihli sağlık kurul raporunda yargılama konusu eylemle ilgili sanığın cezai ehliyeti bulunmadığının bildirilmesi karşısında ceza verilmesine yer olmadığına ve sanığın yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
2. Onama gerekçesine göre Tebliğnamede tevdii isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli, 2014/524 Esas ve 2016/562 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.