Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2013/236 E. 2013/658 K. 23.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/236
KARAR NO : 2013/658
KARAR TARİHİ : 23.01.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden paydaşı olduğu 52 ada 22 parsel sayılı taşınmazı davalıların haksız biçimde kullandıklarını ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi …’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davacının kayıt maliki olmadığı belirlenerek sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.
Ancak;dava, her bir davalı yönünden 354,84.-TL ecrimisil isteğiyle açılmış ve her iki davalı da yargılama aşamasında kendilerini ayrı vekiller vasıtasıyla temsil ettirmişlerdir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12/2. maddesi uyarınca , asıl alacak miktarı 3.333,33.-TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez. Bu durumda, davalılardan her biri bakımından , sözü edilen hüküm gözetilerek; dava dilekçesinde gösterilen ecrimisil değeri üzerinden vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile 1.100.-TL maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması isabetsizdir. Davacının, bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerindedir.
Ne varki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 4. ve 5. paragraflarındaki ”1.100 ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerlerine ” 354,84 ” rakamının yazılmasına, davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 436/2. (6100 sayılı HMK’nun 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.