YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3144
KARAR NO : 2023/11879
KARAR TARİHİ : 03.07.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/45 E., 2015/284 K.
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red – Bozma
Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bitlis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2015/45 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararı ile;
A. Sanık … hakkında;
1. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 62 ve 52 inci maddeleri uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,
B. Sanık … hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık …’ın Temyiz Sebepleri;
1. Gerekçe belirtmeksizin kararı temyiz ettiğine,
2.Vesaire
B. Sanık …’ın Temyiz Sebepleri;
1. Tanığın beyanlarının taraflı olduğuna ve mahkumiyet için yeterli delil olmadığına,
2. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların, katılana yönelik köyden gitmesi için “Sen bu köyden git, yoksa evini yakacağız, seni öldüreceğiz” şeklinde sözler söyleyerek tehdit ettikleri, sanık …’ın ayrıca katılana taş atmak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde yaralanmasına neden olmak suretiyle kasten yaralama suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, sanıkların savunması, katılan beyanı ve katılanın beyanını doğrulayan tanık A. K.’nın ifadesi ile Bitlis Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 10.11.2014 tarihli muayene raporu ve tüm dosya kapsamından, sanıkların üzerilerine atılı suçları işlediği kabul edilerek, mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık …’ın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanıklar Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Sanıkların, katılana yönelik köyden gitmesi için “Sen bu köyden git, yoksa evini yakacağız, seni öldüreceğiz” şeklinde sözler söyleyerek tehdit ettikleri ve sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiklerinin kabul edilmesi karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Bitlis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2015/45 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararına yönelik sanık …’ın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanıklar Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Bitlis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2015/45 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararırına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
03.07.2023 tarihinde karar verildi.