Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/8523 E. 2023/1371 K. 21.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8523
KARAR NO : 2023/1371
KARAR TARİHİ : 21.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2016 tarihli ve 2016/3486 Esas, 2016/2867 İddianame numaralı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesi gereğince cezalandırılması ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2016/710 Esas, 2016/1058 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, dosyadaki mevcut delillere göre sanığın ceza alması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, sanığın o tarihte cezaevinde hükümlü olduğu, telefon görüşmesi yapmak için telefonu aldığı, cezaevinden izinli geldiği için o anda izin tecavüzünde bulunmamak için acele hareket ettiği için telefonu şikâyetçinin de bildiği çay ocağına bıraktığı, durumdan haberdar olmayan şikâyetçinin telefonun çalındığını zannettiği, duruşma sırasındaki beyanı ile sanığın suça konu telefonu çay ocağına bıraktığını ve kendisinin de oradan teslim aldığını ifade ettiği, dosya içinde bulunan kayıtlara göre sanığın gerçekten de o tarihlerde cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmış, tarafların birbiri ile örtüşen beyanları sanığın hırsızlık kastı ile hareket ettiğine dair dosyaya herhangi bir bilgi ve belgenin yansımayışı gözetilerek sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter ölçüde delil elde edilemediğinden sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2016/710 Esas, 2016/1058 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde karar verildi.