Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/3102 E. 2023/11748 K. 21.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3102
KARAR NO : 2023/11748
KARAR TARİHİ : 21.06.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/452 E. 2016/487 K.
SUÇLAR : Tehdit, yaralama
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade – Bozma

Sanık hakkında yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla bu suç inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/37407 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit, yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 86/2-3.a, 106/1-1.cümle, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli, 2016/452 Esas ve 2016/487 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın Temyiz Sebepleri
1. Sanığın üzerine atılı tehdit suçundan cezalandırılması için yeterli düzeyde delil bulunduğuna,
2. Hükmün bozulmasına,
3. Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü sanığın şikâyetçiyi basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde kasten yaraladığı ve şikâyetçiye hitaben ”Evden dışarıya çıkarsan, seni öldürürüm” demek suretiyle tehdit suçunu işlediğinin iddia edildiği, anlaşılmıştır.

2. Sanığın atılı suçu kabul etmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre mahkemece gerekçesi açıklanarak tehdit suçu açısından sanığın atılı suçu işlediğine dair kanıt bulunmadığından bahisle beraaatine karar verilmesinde katılanın temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
1. Katılanın Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Yönünden;
Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle hakaret suçu yönünden dosyanın Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Katılanın Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli, 2016/452 Esas ve 2016/487 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.