YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8942
KARAR NO : 2023/1452
KARAR TARİHİ : 23.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 14.08.2014 tarihli ve 2014/10356 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın; olay günü marketten 85,50 TL değerinde viski çalarak hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 35, 53/1, 54 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/445 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararı ile sanığın, katılana yönelik hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 35 ,62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 11.11.2019 tarihli ve 2019/5250 Esas, 2019/14148 Karar sayılı kararı ile ‘1-Dosya içeriğindeki Olay Yakalama Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağında, hırsızlık konusu bir şişe viskinin değerinin 85,50 TL olduğunun bildirilmesi karşısında, TCK’nun 145. maddesindeki değer azlığına ilişkin hükümlerin de değerlendirilerek, sonucuna göre sanık …‘nın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması’ gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/608 Esas, 2020/256 Karar sayılı kararı ile sanığın katılana yönelik hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 145, 35/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi, hakkında hükmedilen cezayı temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay günü gündüz vakti … isimli marketin reyonunda bulunan 85,50 TL değerinde viskiyi alarak parasını ödemeden marketten çıktığı, alarm ötmesi üzerine durumu farkeden market çalışanı tanık … tarafından yakalandığı ve sanığın eyleminin teşebbbüs aşamasında kaldığı, sanığın savunmasında atılı suçu kabul ettiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/608 Esas, 2020/256 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.