YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12790
KARAR NO : 2023/19541
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/744 E., 2016/194 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanıklar hakkında, imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz talebinin, beraat kararlarının sanıklar tarafından imar affı olarak yorumlandığına, bilirkişi raporunun gerekçesiz ve sanıkların imar kirliliği suçunu işlediğinin açık olduğuna, sanıkların suça konu yapı hakkında açtıkları idari davanın devam ettiğine ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıklar adına kayıtlı taşınmazda yapılan kontrollerde tek katlı ruhsatlı binanın üzerine bir kat daha ilave edilerek ikmal ve iskan edilmiş durumda olduğunun tespit edildiği ve sanıkların imar kirliliğine neden olma suçunu işledikleri iddia olunmuş, sanıkların savunmalarının aksine başkaca kesin ve somut delil bulunmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alındığında davaya konu yapı ve ilavelerin, 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 184 üncü maddesinin yürürlüğünden önce yapıldığı ve sanıkların üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, keşif ve bilirkişi raporuna, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen ve sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.06.2023 tarihinde karar verildi.