YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/9867
KARAR NO : 2023/1888
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/99 E., 2015/702 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Sanığın yokluğunda Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli ve 2015/99 Esas, 2015/702 Karar sayılı kararı ile hırsızlık, konut dokunulmalığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûm edildiği, kararın sanığın vasisi olan … ile aynı adreste oturan …’a tebliğ edilip, 01.04.2016 tarihinde kesinleştirildiği, ancak sanığın tebligatın yapıldığı tarihinde … H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu ve Anayasa’nın 42, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 232/6 ve 263/1. maddeleri uyarınca hüküm fıkrasında karara karşı başvurulacak kanun yolları, süresi ve mercilerinin tereddüte yer vermeyecek şekilde, bu kapsamda ceza infaz kurumunda bulunan sanık için bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmesi yerine “mahkememize verilecek dilekçe ile temyiz kanun yolu açık olmak üzere” ibaresiyle yetinilerek ve ceza infaz kurumunda bulunan sanık yerine vasisine yapılan tebliğin usûle uygun olmadığı anlaşıldığından, sanığın 28.06.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu ve ayrıca 09.08.2022 ve 24.10.2022 tarihli dilekçelerinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun’un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 09.08.2022 ve 24.10.2022 tarihli ek kararlarının yok hükmünde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın olay tarihinde gündüz vakti şikâyetçinin evine giriş kapısına zarar vermek suretiyle girip, içeriden ziynet eşyalarını alması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 142/1-b, 116/1 ve 151/1. maddelerinde belirtilen hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, 19.11.2007 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.