Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2023/11226 E. 2023/2176 K. 26.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/11226
KARAR NO : 2023/2176
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/123 Esas, 2023/123 Karar

SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan …’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/28567 iddianame numaralı 16.05.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın, … ve …’ya yönelik hırsızlık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 142/1-e, 143/1, 53, 58, 63. maddelerinden her bir şikâyetçiye yönelik ayrı ayrı cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
2. İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli ve 2022/436 E., 2022/568 Karar sayılı kararı ile katılan …’ya yönelik hırsızlık suçundan sanığın, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e, 143, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, hak yoksunluklarına, mahsuba ve tutukluluk halinin devamına; katılan …’a yönelik hırsızlık eyleminden ise aynı Kanun’un 142/1-e, 143, 35, 53, 58 maddeleri ayarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, hak yoksunluklarına ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği tespit edilmiştir.
3. İlk Derece Mahkemesinin anılan kararlarının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2023/123 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebeplerinin, “atılı suçlar sırasında alkollü olduğu için ne yaptığını hatırlamadığına, zararını karşılamak için süre istediği halde kendisine imkan tanınmadığına” yönelik olduğu anlaşılmıştır.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın olay gecesi, yanında temyiz dışı diğer sanık T.Y. ile birlikte katılan …’ya ait aracın farını çaldığı, katılan …’a ait aracın farlarını çalmaya teşebbüs ederken olay yerine gelen kolluk ekiplerine yakalandığı, sanıkların ikrarları, katılanların beyanları ve tüm dosya kapsamından, eylemlerin sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, sanığın hırsızlık suçlarından cezalandırılmasına ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği anlaşılmış,
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenerek, inceleme konusu suçlara yönelik olarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A) Sanık hakkında katılan …’a yönelik hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizinin mümkün olmaması karşısında; inceleme konusu suçların 5271 sayılın Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 298/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B) Sanık hakkında katılan …’ya yönelik hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın, temyiz dışı sanık T. Y. ile birlikte katılan …’nun aracının farını gece vakti çalmasından sonra, durumlarından şüphelenen kolluğa yakalanmalarının akabinde yer göstermeleri sonucunda henüz bir müracaatı bulunmayan katılan …’ya suça konu farın iade edildiği; suçtan doğan zararın tespit ettirilmediği, sanığın 10.06.2022 tarihli savunmasında “karşı tarafla uzlaşmak istediğini” beyan ettiği, katılan …’nun aynı duruşmada “zararının karşılanmasını istediğini” ifade ettiği; ancak aynı celsede karar verildiği anlaşılmakla, suçtan doğan zarar suç tarihi dikkate alınarak tespit ettirilip, sanığa makul süre içerisinde zararı tazmin etmesi için imkan sağlanarak sonucuna göre sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 168/2-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur
V. KARAR
A) Sanık hakkında katılan …’a yönelik hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
B) Sanık hakkında katılan …’ya yönelik hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2023/123 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği istem gibi BOZULMASINA,
Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.