YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/5320
KARAR NO : 2023/2589
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2016/47 Esas, 2022/136 Karar
HÜKÜM : Kabul
Taraflar arasındaki yabancı mahkeme kararının tenfizi davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 59.955,00 TL’nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438 inci maddesi gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; Hannover Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 11 O 226/06 sayılı kararın ve masraf tespitine ilişkin ek kararın tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; kararın Türk kamu düzenine aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Mahkemece Verilen Karar
Mahkemece 27.03.2014 tarihli, 2013/581 E. ve 2014/335 K. sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş ve bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
B. Bozma Kararı
Dairemizin 29.05.2015 tarihli, 2014/14594 E. ve 2015/7249 K. sayılı kararıyla verilen kesin sürenin usule uygun olmadığı ve gider avansı verilen süreden sonra yatırılmış olsa da yargılamanın uzamasına sebebiyet verilmediğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.
C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kabulü ile Almanya Cumhuriyeti Hannover Asliye Mahkemesinin 23.01.2007 tarih ve 11 O 226/06 sayılı kararın tanınmasına ve tenfizine karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesi ile yargılama masraflarına ilişkin ek kararın da tenfizinin talep edilmesine rağmen bu hususta karar verilmemesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; yabancı mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olduğunu ve davanın 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesi kapsamında olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
1.5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 50 nci ve 54 üncü maddeleri.
2. 7194 sayılı Kanun’un 41 inci maddesi.
3. Değerlendirme
1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava dilekçesi ile yargılama masraflarına ilişkin ek kararın da tenfizine karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece bu talep yönünden bir değerlendirme yapılmamış ve bu talep hakkında olumlu ve olumsuz herhangi bir karar verilmemiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesinde; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.’’ denilmektedir. Bu durumda mahkemece davacının ek kararın tenfizine yönelik talebi hakkında bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davalı vekilin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, 2.Mahkeme kararının BOZULMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,
Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.