YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9127
KARAR NO : 2023/2168
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/105 E., 2016/114 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Cihanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığınca, hazırlanan 10.04.2015 tarihli ve 2015/272 soruşturma numaralı iddianame ile, sanığın … alışveriş merkezinden 13.03.2015 tarihinde sucuk, kaşar, peynir gibi ürünleri alarak ücretini ödemeden marketten çıktığı esnada görevlilerce yakalandığı, yapılan araştırmada sanığın aynı yere 12.03.2015, 10.03.2015 ve 08.03.2015 tarihlerinde de gelerek yine hırsızlık eylemleri gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 43 ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.
2.Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/105 Esas ve 2016/114 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 43, 168/2, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın ve müdafiinin temyiz istekleri; zararın giderildiğine ve çalınan malzemelerin değerinin az olmasına rağmen lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın 13.03.2015 günü saat 11.00 sıralarında … alışveriş merkezine giderek sucuk, kaşar, peynir gibi ürünleri poşete doldurup ücret ödemeden çıkış yapmaya çalıştığı, bu esnada görevliler tarafından çalınan malzemeler ile yakalandığı, görevliler tarafından kamera kayıtlarının incelenmesi sonucu sanığın 12.03.2015, 10.03.2015 ve 08.03.2015 tarihlerinde de aynı yerden hırsızlık eylemleri gerçekleştirdiği tespit edilmiştir.
2.Mağaza görevlileri tanıklar A.C. ve İ.C’nin dinlenilmesinde, sanığın 12.03.2015, 10.03.2015 ve 08.03.2015 tarihlerinde 11.00-11.10 saatleri arasında hırsızlık yaptığının kamera görüntülerinden tespit edildiğini, yapılan sayımda 1.080,00 TL zararın olduğunun belirlendiğini beyan etmişlerdir.
3.Sanık suçlamaların tamamını ikrar ederek, mağazadan almış olduğu ürünlerin parasını annesinin ödediğini beyan etmiştir.
4.Müşteki mağaza yönetiminin 14.05.2015 tarihinde sunmuş olduğu dilekçede, sanığın annesinin 25.03.2015 tarihinde mağazaya gelerek oğlunun çaldığı ürünlerin bedelini ödediğini belirtmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak;
2.Müşteki mağaza yönetiminin 14.05.2015 tarihinde sunmuş olduğu dilekçede, sanığın annesinin 25.03.2015 tarihinde mağazaya gelerek oğlunun çaldığı ürünlerin bedelini ödediğinin belirtildiği, sanığın Cumhuriyet savcılığınca dinlenilmesi sırasında annesinin zararı giderdiğini beyan ettiği, iddianame kabul tarihinin 30.04.2015 olduğu, sanığın zararı soruşturma aşamasında giderdiğinin kabulü gerekmekle; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 168/1. maddesi uyarınca tayin olunacak cezadan indirim oranının en çok 2/3, en az 1/2 oranından fazla olması gerektiği gözetilmeden; sanığın zararı kovuşturma aşamasında giderdiği kabul edilerek cezasından 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
3.Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinin uygulanması sırasında ceza 6 yıl 3 ay yerine 6 ay 3 ay şeklinde yazılmış ise de, sonraki uygulamaların doğru yapılmış olması nedeniyle bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle, Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/105 Esas ve 2016/114 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.