YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13833
KARAR NO : 2023/3517
KARAR TARİHİ : 24.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2012/146 Esas, 2016/195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2021/2039 Esas, 2021/3833 Karar sayılı ilâmıyla özetle;
a) Karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilememesi nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına ilişkin yasa değişikliklerinin dikkate alınması gerektiği,
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/156 Esas, 2021/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılanın temyiz sebepleri; eksik incelemeye, eksik ceza tayin edildiğine, vesaire ilişkindir.
B. Sanığın temyiz sebepleri; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ve katılan arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü karşılaştıklarında ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemeyen şekilde çıkan kavga sırasında sanığın, katılanı darp ederek üst çene kemiğinde orta (2.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunması, katılan ve tanıkların beyanları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.
3. … Demirel Üniversitesi Adlî Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 30.10.2012 ve 23.08.2013 tarihli adlî muayene raporları ile İstanbul Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 23.03.2016 tarihli adlî muayene raporuna göre; katılanın hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı, ancak yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, yüzünde sabit ize ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.
4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek, bozma gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Katılanın; eksik incelemeye, eksik ceza tayin edildiğine, vesaire, sanığın; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın beyanları ile uyumlu adlî raporu ve tüm dosya içeriğine göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosyada mevcut deliller ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ve sanığın anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair hususlar yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/156 Esas, 2021/432 Karar sayılı kararında katılan ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.05.2023 tarihinde karar verildi.