Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2023/1193 E. 2023/1935 K. 04.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1193
KARAR NO : 2023/1935
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Cinsel saldırı, özel hayatın gizliliğini ihlal
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk derece Mahkemesince sanıkların özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair 27.11.2020 tarih ve 2020/190 Esas, 2020/389 Karar sayılı ilama ilişkin sanıklar müdafileri ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf talepleri üzerine hükümlerin sanıklar lehine bozulmasının ardından söz konusu karara direnme yetkisi bulunmayan ve kanunen uymak zorunda olan İlk Derece Mahkemesince özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı sanıkların 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair kurulan hükümlerin aslında Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir kararlar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, esas olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi sırasında tespit edilen hukuka aykırılıklar karşısında 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılmak suretiyle yapılacak yargılama sonucunda esasa ilişkin yeni hüküm kurulması gerektiği ve bu kapsamda bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince kurulan yeni hükmün temyizi kabil olduğu belirlenmekle;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verdikleri, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 gün ve 2021/118 Esas, 2021/199 Karar sayılı kararı ile sanıkların cinsel saldırı ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2021/1035 Esas, 2021/1022 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanıkların eylemlerinin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs olduğuna (vasfa), takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık … Müdafiinin Temyiz İstemi
Savunma hakkının kısıtlandığına (her iki sanığın beyanın aynı anda alınmaması re’sen ara celse ile diğer sanığın beyanın alınması, tercümanın yetersizliği, SEGBİS ile savunma alınması), eksik araştırmaya (soruşturmada dinlenen tanıkların dinlenmemesi, mağdurenin beyanın alınmaması, kastın olmadığı (suçun unsurlarının oluşmadığına), 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendinin uygulanmaması gerektiğine (vasfa) ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Sanık … Müdafiinin Temyiz İstemi
5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendinin uygulanmaması gerektiğine (vasfa) , sübuta ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanıkların aralarında resmî nikah olmadan birlikte yaşadıkları, mağdure …’nin ise sanık …’ın arkadaşının eşi olduğu, tarafların bir süredir bu durumdan kaynaklı tanışıklıklarının bulunduğu, 17.06.2020 günü sanık … ile mağdurenin sanık …’nin çalışmakta olduğu evde buluştukları, mağdureden sonra sanık …’ın eve geldiği, sanık … ile mağdurenin evde başka bir odaya geçtikleri, …’ın da eve gelerek bu odaya girdiği ve odanın kapısını kapattıkları, sanık …’nin ilk önce kemer ile mağdureyi basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde darp ettiği, sanık …’nin, sanık …’a hitaben “S.k bunu” dediği, sanık …’ın kendi pantolonunu ve iç çamaşırını çıkarttığı, alt tarafı çıplak vaziyette mağdureyi yere yatırdığı ve karın bölgesine oturduğu, hareket etmemesi için mağdurenin ellerini tuttuğu, sanık …’ın mağdurenin pantolon ve iç çamaşırını çıkartmak için uğraştığı ancak mağdurenin engel olmaya çalışması üzerine sanık …’ın, sanık …’ye hitaben “Gel bunun alt tarafındaki eşyaları çıkart” dediği, sanık …’nin mağdurenin pantolon ve iç çamaşırını çıkarttığı, bu şekilde mağdurenin alt tarafı çıplak olacak şekilde kaldığı, sanık …’nin elinde bulunan kendisine ait olan Samsung marka siyah renkli cep telefonu ile mağdurenin ve sanık …’ın görüntülerini kayıt etmeye başladığı, sanık …’ın cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokmaya çalıştığı, mağdurenin direndiği ve elleriyle sanık …’ı cinsel saldırı eylemlerini engellemeye çalıştığı, bu esnada sanık …’nin de bu anları cep telefonuyla kayda almaya devam ettiği, bir süre sonra sanık …’nin, sanık …’a eylemlerine son vermesi organ sokma boyutuna yönelmemesi amacıyla “bırak” şeklinde ısrar ettiği bu hususun çözüm tutanaklarına “tamam bırak yapma …, yapma, ben yap diye yapmıyorum, yeter, yapma, … yapma, bak senin ciğerini sökerim tamam, tamam … ben sadece korkutmak için yaptım, ben yapman için yapmadım bırak, herkes hakettiğini bulsun bırak” şeklinde sözler olarak yansıdığı, sanıkların atılı cinsel saldırı eylemlerine ilişkin cep telefonuna çektikleri bu görüntülerin elde edildiği, akabinde sanıkların mağdureye yönelen cinsel saldırı eylemlerini organ sokma boyutuna vardırmayarak sonlandırdıkları sabit olduğundan sanıkların cinsel saldırı suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde
Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanıkların nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde
İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bu sebeple sanık … müdafiinin suç vasfına, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırmaya, savunma hakkının kısıtlandığına, sanık … müdafiininde suç vasfına, sübuta ve dilekçesinde belirttikleri diğer hususlara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

C.Tebliğname Yönünden
Yukarıda açıklanan nedenlerle özel hayatın gizliliği suçundan kurulan hükümlerin temyizi kabil olduğundan Tebliğnameye bu yönüyle iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2021/1035 Esas, 2021/1022 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.