YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5185
KARAR NO : 2023/4994
KARAR TARİHİ : 19.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemes
SAYISI : 2022/285 E., 2022/428 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM :Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrerliğine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 05.04.2021 tarihli ve 2021/1832 Esas, 2021/7078 Karar sayılı kararı ile “…Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün “hükme bağlanmış dosyalarda” uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve ücüncü fıkrası, 58 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 251 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirliğine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Sanığın itirazı üzerine Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve ücüncü fıkrası,58 inci maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirliğine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi verilen dokuz ay cezanın fazla olduğuna firarda kaldığı sürenin 40 gün olduğuna hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay sanığın Şırnak Açık Cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu sırada 24.05.2015 tarihinde gönderildiği yedi günlük özel izinden 31.05.2015 tarihinde dönmediği teslim olması gereken 48 saatlik sürede de dönmeyerek firar ettiği iddiasına ilişikindir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın Şırnak Açık Cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu sırada 24.05.2015 tarihinde gönderildiği yedi günlük özel izinden 31.05.2015 tarihinde dönmediği gibi teslim olması gereken 48 saatlik yasal süre içinde cezaevine dönmediği, tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin “5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’ nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak gösterilmesi gerekirken sadece “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 inci maddesinin birinci fıkrası” olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarih kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 1. bentteki “eylemine uyan” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası” yazılmak sureti ile hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2023 tarihinde karar verildi.