YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12736
KARAR NO : 2023/3720
KARAR TARİHİ : 30.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/340 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 27.06.2019 tarihli ve 2019/6707 Esas, 2019/13931 Karar sayılı kararı ile, “davaya bakma ve delilleri değerlendirme yetkisinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğunun gözetilmemesi” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı vermesi üzerine, Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2022 tarihli ve 2019/446 Esas, 2022/262 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 nci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın 3 yıl 9 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunmanın koşullarının oluştuğuna, sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü sanık, mağdur ve arkadaşları tanığın birlikte bali kullandıkları sırada mağdurun oturdukları yerin kendisine ait olduğunu söyleyerek sanığı kovduğu, hakaret ettiği, tartışma sırasında sanığın mağduru göğsünden ve sırtından bıçakladığı, kendisinin de parmağının kesildiği olayda, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.
2. Adlî tıp raporları, sanık savunmaları, mağdur ve tanığın beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurun olay anında silahsız olduğu, sanığın ise elinde bıçak olduğu, bu haliyle saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığı, dolayısıyla meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanığın olay sırasında kullandığı bıçağın öldürmeye elverişli olduğu, mağdurda meydana gelen yaralanmaların yeri, nitelikleri ve nicelikleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının, öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının
kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünün doğru olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2022 tarihli ve 2019/446 Esas, 2022/262 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2023 tarihinde karar verildi.