Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/12602 E. 2023/3725 K. 30.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12602
KARAR NO : 2023/3725
KARAR TARİHİ : 30.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

… 10. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından sanıklar … ve … hakkında mağdur …’ya yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 … maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231 … maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2014/447 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, son fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/159 Esas, 2019/1276 Karar sayılı kararı ile, “eksik inceleme” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/125 Esas, 2019/463 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, son fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluştuğuna, suçun silahla işlenmediğine, gerekçenin yetersiz olduğuna,
Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluştuğuna, suçun silahla işlenmediğine, gerekçenin yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur …’nın daha önce sanık …’ın oğlu ile evli olduğu, sanığın oğlunun cezaevine girmesi üzerine mağdur …’nın boşanma davası açtığı, olay günü sanık … ile kızı sanık …’ın mağdur …’nın bulunduğu eve gelerek “boşanma davası açmamasını ve cezaevinde bulunan eşini ziyarete gitmesini” istedikleri, tartışma çıktığı, bu tartışma sırasında sanık …’ın “oğlumu istemiyorsan taktığımız kolyeyi ver” dediği, mağdur …’nın “vermiyorum” diye cevap verdiği, sanık …’ın mağdur …’nın boynunda takılı olan kolyeyi çekip koparttığı, bunun üzerine orada bulunan mağdurlarla sanıklar arasında kavga çıktığı, kavga sırasında birbirlerine vurdukları, sanıkların olay yerinde ele geçirdikleri bıçak ve benzeri kesici cisimle mağdurlara vurdukları, olayda mağdurlar … ve Harika’nın yüzlerinde sabit iz teşkil edecek şekilde yaralandıkları olayda, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Adli tıp raporları, sanıkların savunmaları, mağdurlar ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin silahtan sayılan kesici aletlerle sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurların beyanlarıyla uyumlu adli tıp raporları ile saptandığı, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığı, meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluşmadığı, sanıkların eylemlerine uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
A. Sanıklar Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin bu hükümler yönünden kanun yolu başvurusunun itiraz merciince incelenmek üzere dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine İADESİNE,

B. Sanıklar Hakkında Mağdurlar … ve …’a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/125 Esas, 2019/463 Karar sayılı kararında sanık … müdafii ve sanık … müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2023 tarihinde karar verildi.