YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4650
KARAR NO : 2023/4894
KARAR TARİHİ : 10.07.2023
K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
… 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2018/274 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararları ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 defa 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin 09.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştikleri anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.04.2023 tarihli ve 2022/17131 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/46391 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/46391 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, sanığın mağdurlar … ve …’a yönelik kasten yaralama eylemleri sebebiyle açılan kamu davası sonucu yapılan yargılama sırasında, Mahkemesince 19.03.2019 ve 24.11.2020 tarihlerinde yapılan celsede mağdurların alınan beyanlarında sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçmelerini beyan etmeleri ve 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesinde düzenlenen yargılama konusu suçun, soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması karşısında, şikayet yokluğu sebebiyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Mağdur … Misyan’ı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Olay günü hükümlünün resmî nüfus kayıt örneğine göre 19.07.2012 olup suç tarihinde 6 yaşında bulunan mağdur …’yı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında ve üçüncü fıkrasının ilgili bölümlerinde;
“(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,…
(3) Kasten yaralama suçunun;
…
b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,
…,
İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, ….”
Şeklinde düzenleme yapılmıştır.
3. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Mahkemece hükümlü hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca artırım yapılmamış ise de olay tarihi itibariyle 12 yaşından küçük olan mağdurun, olay sebebiyle 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olmadığından atılı suçun şikâyete tabi suçlardan bulunmadığı
belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının mağdur …’ya yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan hükme karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
B. Mağdur …’ı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”
Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. 5237 sayılı Kanun’un, “Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlar” başlıklı 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası;
“(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz.
…
(4) Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz.”
Şeklinde düzenlenmiştir.
5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında;
“(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,…”
Şeklinde düzenleme yapılmıştır.
3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlünün mağdur …’e yönelik yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı ve aynı Kanun’un 73 üncü maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olduğu, mağdurun kovuşturma aşamasında hükümlü hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiği, hükümlünün de vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmıştır.
4. Hükümlü hakkında açılan kamu davasına konu suçun, şikâyete tabi olması ve mağdurun şikâyetçi olmaması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
A. Mağdur … Misyan’ı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde yer alan (A) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,
B. Mağdur …’ı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Gerekçe bölümünde yer alan (B) numaralı paragrafta açıklanan hükümlü hakkında …’a yönelik kasten yaralama eyleminden şikâyetten vazgeçme nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Hükümlü hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2018/274 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında mağdur …’i kasten yaralama eyleminden açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası delâletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği şikâyetten vazgeçme nedeniyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.07.2023 tarihinde karar verildi.