YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/2166
KARAR NO : 2023/3131
KARAR TARİHİ : 06.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu taşınmazın paydaşı olduğunu, davalıların ise komşu parsel maliki olduklarını, müvekkiline ait taşınmaza sera ve ev yapmak suretiyle müdahalede bulunduklarını belirterek el atmanın önlenmesini, muhdesatın kal’ini ve ecrimisil talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili; müvekkillerinin iyi niyetli olduğunu, taşınmazın bulunduğu alanda kadastro parselindeki kaymalar sebebiyle hatalı yerleşimin oluşabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 04/02/2015 tarihli 2013/464 Esas ve 2015/53 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, taşınmazın A harfi ile gösterilen 3735.68 m2’lik kısmına, davalıların konut, depo, garaj, cam sera ve plastik sera yapmak şeklinde yaptıkları el atmanın önlenmesine, bu alan üzerinde bulunan tüm yapıların kaline, 8.125,05 TL ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.06.2018 tarihli 2018/10866 Esas ve 2018/14308 Karar sayılı kararı ile mahkemece yeniden keşif yapılarak her bir davalının el attığı alanın belirlenmesi, davalıların el atmasından önceki taşınmaz niteliği belirlenerek buna göre ürün gelir yöntemi ya da kira esasından hangisinin uygulanacağının saptanması, bundan sonra ecrimisil hesabı yapılması gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur.
3.İlk Derece Mahkemesinin 01/10/2020 tarihli 2019/500 Esas ve 2020/370 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, (A1) , (E1) , (DP) , (GR) ve (S1) ile gösterilen bölüme davalı …’in, (A2), (E2), (E3) ve (S2) ile gösterilen bölüme davalı …’nin ayrı ayrı el atmalarının önlenmesine, bu alanda bulunan yapıların kal’ine, ecrimisil talebinin kabulü ile; 8.779,38 TL ecrimisil bedelinin davalı …’den, 7.474,12 TL ecrimisil bedelinin davalı …’den tahsiline karar verilmiştir.
4.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
5. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 13.03.2022 tarihli 2021/4458 Esas ve 2022/2088 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazda davacının 1750/18200 payı oranında ecrimisil hesabı yapılması ve dava neticesinde davalılardan tahsile karar verilecek harç miktarının işgal ettikleri alan tespit edilerek hüküm altına alınması gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuş, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile; (A1), (E1), (DP), (GR) ve (S1) ile gösterilen bölüme davalı …’in, (A2) , (E2) , (E3) ve (S2) ile gösterilen bölüme davalı …’nin ayrı ayrı el atmalarının önlenmesine, bu alanda bulunan yapıların kal’ine, ecrimisil talebinin kısmen kabulü ile; 844,17 TL ecrimisil bedelinin davalı …’den, 718,66 TL ecrimisil bedelinin davalı …’den tahsiline, Harçlar Kanunu’na göre davalıların işgal ettikleri alan dikkate alınarak el atmanın önlenmesi ve kal talebi yönünden 8.685,07 TL’sinin davalı …’den ve 7.393,84 TL’sinin davalı …’den, ecrimisil talebi yönünden 80,70 TL davalı …’den, 80,70 TL davalı …’den ayrı ayrı alınarak Hazine’ye irat kaydına karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, cevap dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, müvekkillerinin kötü niyetli olmadığını, hükmedilen ecrimisil ve faiz başlangıç tarihine itiraz ettiklerini belirtmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil talebine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995. maddesi, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683. maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722. maddesi
3. Değerlendirme
Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.