YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13649
KARAR NO : 2023/3432
KARAR TARİHİ : 23.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Nitelikli kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında mağdur …’e karşı nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz istemi yönünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli ve 2019/3259 Esas, 2021/2935 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca kesin hüküm olduğundan temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edildiği saptanmıştır.
Ek karar yönünden; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından verilen 08.03.2022 tarihli ve 2019/3259 Esas, 2021/2935 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenmiştir.
Asıl karar yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziosmanpaşa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2015/1660 Esas, 2019/237 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık hakkında mağdur …’i nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b) Sanık hakkında katılan …’ı nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2019/3259 Esas, 2021/2935 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık hakkında mağdur …’i nitelikli kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanığın istinaf başvurusu üzerine istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdur …’i nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un
86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 21 … maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b) Sanık hakkında katılan …’ı nitelikli kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca netice cezanın “6 yıl 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle” hükmün düzeltilmesi ile aynı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine,
Karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli ve 2019/3259 Esas, 2021/2935 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında mağdur …’i nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca “kesin hüküm olduğundan temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçları işlemediğine ilişkindir.
IV. GEREKÇE
A. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 08.03.2022 Tarihli ve 2019/3259 Esas, 2021/2935 Karar Sayılı Ek Kararına İlişkin Sanığın Temyiz İstemi
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı anlaşılmakla temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 15.12.2021 Tarihli ve 2019/3259 Esas, 2021/2935 Karar Sayılı Asıl Kararına İlişkin Sanığın Temyiz İstemi Yönünden
Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı fıkranın son cümlesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının ve ek savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması, bunun mümkün olmaması durumunda SEGBİS sistemi aracılığıyla alınması gerektiği gözetilmeyerek, yakalama emrine istinaden başka mahkemede aldırılması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6 ncı maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesine ve 5271 sayılı Kanun’un 196 ncı maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
1. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın mağdur …’ya yönelik eylemi neticesinde verilen ek karara yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
2. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın katılan …’ya yönelik eylemi yönünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 15.12.2021 tarihli ve 2019/3259 Esas, 2021/2935 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.05.2023 tarihinde karar verildi.