YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15735
KARAR NO : 2023/1938
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismari
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2020 tarihli ve 2020/142 Esas, 2020/260 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Dairemizin 12.04.2022 tarihli ve 2021/18893 Esas, 2022/3406 Karar sayılı kararı ile sanık savunması alınmadan ve ek savunma hakkı verilmeden hüküm kurulduğundan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3.Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.2022 tarihli ve 2022/336 Esas, 2022/409 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine (sübuta) ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık … ve hakkında verilen hükümler kesinleşen sanık …’in mağdureye yönelik cinsel istismarda bulunma hususunda olay öncesinde irade birliği içerisinde bulundukları, … ile mağdurun facebook üzerinden tanıştıkları, olay günü öğle saatlerinde Rize il Merkezinde buluştukları ve birlikte sahile gezmeye gittikleri, orada dolaştıkları sırada yanlarına gelen sanık …’u …’in kardeşi … olarak mağdureye tanıttığı, … ile sanık …’un gezeceklerini söyleyerek mağdureyi ormanlık bir alana götürdükleri, mağdurenin tenha bölgeye girmek istememesi üzerine … ile sanık …’un mağduru zorladıkları, burada sanık …’un, …’e “kızı yere yatır” dediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine sanık …’un mağdure ve …’in yanından ayrılarak yakındaki ağaçların arkasına gizlendiği, bu esnada …’in mağdurenin karşı koymasına rağmen dudaklarından öptüğü ve eteğini kaldırıp iç çamaşırını aşağı indirerek basit cinsel istismar içeren eylemlerde bulunduğu, … ile sanık …’un suç üzerinde müşterek hakimiyet kurması, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etmeleri, sanık …’un olaya katkısı ve etkinliği gözetildiğinde sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37 inci maddesi delaletiyle çocuğun cinsel istismarı, suçunu oluşturduğundan sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu

olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, karar hukuka uygun bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2022/336 Esas, 2022/409 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.