YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15181
KARAR NO : 2023/1499
KARAR TARİHİ : 20.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2015/167 Esas, 2015/1419 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca on eşit taksitle ödenmek üzere 5.400,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Anılan karara karşı sanık müdafiinin temyiz yoluna başvurması ile Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/8900 Esas, 2020/6086 Karar sayılı ilamı ile basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine basit yargılama usulü uygulanarak verilen verilen karara sanık müdafiinin itirazı üzerine duruşma yapılmak suretiyle verilen Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/701 Esas, 2022/245 Karar ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca yirmi dört eşit taksitle ödenmek üzere 5.400,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.11.2022 tarihli ve 9-2022/128059 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Yargılama konusu eylemlerin cinsel taciz suçunu oluşturacak mahiyette olmadığına, olay tarihinde sanığın Ankara ilinde olmadığına, baz bilgileri hükme esas alınan hattın olay günü sanığın yanında olmadığına, katılanın soyut mahiyetteki beyanı dışında hükme esas alınacak başkaca bir delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Aralarında tanışıklık bulunmayan taraflardan sanığın, 30.06.2014 günü saat 06.45 sıralarında idaresinde bulunan 06 … **** plaka sayılı araçla seyir halinde olduğu sırada iş yerine gitmek üzere yürümekte olan katılanı görerek aracı ile katılana yaklaşıp yavaşladığı, araç içinde iken eliyle gel işareti yaparak “Araca gel” dediği, katılanın cevap vermeyerek yürümeye devam etmesine karşın sanığın aracı ile takibe devam edip “Nerede çalışıyorsun güzelim, gideceğin yere götüreyim” şeklinde sözler sarf ettiği ancak katılanın karşılık vermemesi üzerine yanından ayrıldığı, 02.07.2014 günü sabah saatlerinde katılanın iş yerine gittiği sırada sanığın idaresindeki araçla katılanın yanına yaklaşarak “Neden inat ediyorsun, gelsene” şeklinde sözler sarf etmesine karşın katılanın uyarması üzerine sanığın aracı ile anılan mahalden ayrıldığı, devamında da 08.07.2014 günü 17.45 sıralarında katılanın iş yerinden çıkarak ikametine doğru yürüdüğü sırada sanığın yine idaresindeki araçla katılana yaklaşarak araç içinden katılana gülümseyerek araca gelmesini söylediği, mağdurun karşılık vermemesi üzerine anılan mahalden ayrıldığı, aynı gün içinde katılanın durumu kolluk kuvvetlerine bildirdiği anlaşılan olayla ilgili olarak mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanığın eylemi sabit görülmekle mahkumiyetine dair hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Mahkemece sanığın 30.06.2014-08.07.2014 tarihleri arasında katılanın işe gidiş gelişleri sırasında karşısına çıkarak aracına davet edip “Araca gel”, “Nerede çalışıyorsun güzelim, gideceğin yere götüreyim” ve “Neden inat ediyorsun, gelsene” şeklinde sözler sarf ettiği şeklinde geliştiği kabul edilen olayda cinsel taciz içerikli herhangi bir söz veya eylem ile sanığın cinsel tatmin amacıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/701 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.