YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3089
KARAR NO : 2023/4783
KARAR TARİHİ : 06.07.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müessir fiil
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Bingöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2004 tarihli ve 2001/147 Esas, 2004/269 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 268 … maddesinin dördüncü fıkrası hükmünün “Hüküm fıkrasında; 253 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurmanın mümkün olup olmadığını tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.” şeklinde olduğu, Mahkemece kurulan hükmün 1412 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen unsurları taşıdığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrasının uygulanma imkânı olmadığı anlaşıldığından Tebliğname’nin kanun yoluna başvuru usûlünün ve süresinin belirtilmediğinden bahisle temyizin süresinde olduğu kabul edilerek kamu davasının düşürülmesi gerektiğine ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığın yokluğunda verilip 18.02.2005 tarihinde usûlüne uygun şekilde ilanen tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 01.09.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 … maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.