YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13742
KARAR NO : 2023/1046
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık …), çocuğun nitelikli cinsel istismarına yardım etme (sanık …)
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2022 tarihli ve 2020/243 Esas, 2022/135 Karar sayılı kararı ile sanık …’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, aynı Kanun’un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık …’in atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin,14.06.2022 tarihli ve 2022/1106 Esas, 2022/1444 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık … müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık …’in atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, sanık … hakkında kurulan hükümde ise; 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza indirimi uygulanmaması istemine ilişkindir.
B. Sanık … Müdafiinin Temyiz İstemi
Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumundan alınan raporun yetersiz olduğuna, mağdurun yaşının tam olarak belirlenemediğine, raporlar arasında çelişki bulunduğuna, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınması gerektiğine, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, hata hükümlerinin uygulanması istemine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Temyizin kapsamına göre;
1. Sanık … hakkında; Mağdur … ile sanık …’in 26.01.2016 tarihinde tanıştıkları ve arkadaş oldukları, 1.5 ay telefonda görüştükleri ve evlenmeye karar verdikleri, 10.03.2016 tarihinde nişanlandıkları, 2016 yılı mayıs ayında mağdure ve annesinin sanık ve ailesinin yaşadıkları Lüleburgaz Celaliye köyüne geldikleri 12.05.2016 tarihinde sanık …’in mağdure ile rızasıyla zorla cinsel birliktelik yaşadığı ve mağdurenin hamile kaldığı kabul edilmiştir.
2. Sanık … hakkında; Sanığın yardım etme fiilinden cezalandırılması için, bir suçun işlenmesinden önce veya suç işlenildiği sırada destekleyici veya kolaylaştırıcı hareketlerde bulunularak, failin suç işleme kararının kuvvetlendirilmesini ya da suçu kolayca işlemesini sağlaması gerekmektedir. Somut olay değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair inkar nitelikli savunmasının aksine, soyut mağdure beyanları dışında cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin soruşturma aşamasında vekili ile birlikte alınan beyanlarında sanığı destekler mahiyette eylemin rızayla gerçekleştiğine dair beyanları, mağdurenin anne ve babasının soruşturma aşamasındaki beyanları, alınan raporlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanık ve mağdurenin rızayla cinsel birliktelik yaşadıklarının kabul edilmesine dair mahkemenin gerekçesi yerinde görülmüştür. Sanık …’in aşamalarda mağdurenin yaşının on altı- on yedi olarak bildiği yönündeki savunması, mağdurenin ve anne babasının soruşturma aşamasında alınan beyanlarında mağdurenin aslında 2000 tarihinde doğduğuna ilişkin beyanları, tanık Rahime’nin alınan beyanında mağdurenin on yedi – on sekiz yaşında gösterdiği, tanık …’in mağdurenin yirmi yaşında gösterdiğine ilişkin beyanı ve alınan raporlar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı hususu tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/1106 Esas, 2022/1444 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B. Sanık … Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık … müdafiinin temyiz isteminin kabulüne, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/1106 Esas, 2022/1444 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun
olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2023 tarihinde karar verildi.