YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7836
KARAR NO : 2023/3755
KARAR TARİHİ : 31.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının vekilinin temyiz isteği yönünden; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 2 nci maddesi ile 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, suçtan zarar gören sıfatının bulunduğu, bu itibarla sanıklar hakkında maktul …’e yönelik kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesi gereği katılma hakkına sahip olduğu, yapılan tebliği üzerine kanunî süresi içinde temyiz başvurusunda bulunduğu ve inceleme konusu kamu davasına katılma iradesi gösterdiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 06.03.2007 tarihli ve 2007/31 Esas, 2007/56 Karar sayılı ve 19.10.2010 tarihli ve 2010/149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararları uyarınca, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 5271 sayılı Kanun’un 237 nci ve devamı maddeleri gereği kamu davasına katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmiştir.
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2014 tarihli ve 2013/26 Esas, 2014/1 Karar sayılı kararı;
a. Sanıklar …, …, …, …, …, … hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,
b. Sanıklar …, …, …, …, …, …, …, … hakkında …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,
2. Hükümlerin sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 31.10.2017 tarihli ve 2017/1571 Esas, 2017/3616 Karar sayılı kararı ile “sanıkların ayrı yerine müşterek müdafiiler tarafından savunulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu” belirtilerek bozulmasına,
3. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2017/491 Esas, 2020/67 Karar sayılı kararı;
a. Sanıklar …, …, …, …, …, …, …, … hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,
b. Sanıklar …, …, …, …, …, …, …, … hakkında …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … ve müdafiinin, sanık …’in, sanık … ve müdafiinin, sanık …’in, sanık … ve müdafiinin, sanık … müdafiinin, sanık … müdafiinin, sanık … müdafiinin, sanık … müdafiinin, sanık … müdafiinin, sanık … müdafiinin, sanık …’nin, sanık …’ın, sanık … ve müdafiinin, sanık … müdafiinin, sanık … müdafiinin temyiz istemleri, sanıkların suçu işlemediklerine, eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile mahkûmiyet kararı verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; sanıklar lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, vekâlet ücretine,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
Sanıkların üzerlerine atılı 5237 sayılı Kanun’un 81 … maddesinde öngörülen kasten öldürme ve bu suça teşebbüs suçlarının gerektirdiği cezaların alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sanıkların savunmalarının müdafi huzurunda alınması ve zorunlu müdafiinin karar duruşmasında hazır bulunması gerektiği gözetilmeden, sanıklar …, …, …, …, …, …, … ve …’in müdafilerinin yokluğunda yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Kanun’un 188 … maddesinin birinci fıkrası ile 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan “savunma hakkının kısıtlanmış olması” nedeniyle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2017/491 Esas, 2020/67 Karar sayılı sayılı kararına yönelik katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanık … müdafii, sanık … müdafii, sanık … müdafii, sanık … müdafii, sanık … müdafii, sanık … müdafii, sanık … ve müdafii, sanık … ve müdafii, sanık … müdafii, sanık … ve müdafii, sanık … müdafii, sanık …, sanık … ve müdafii, sanık … müdafii, sanık … müdafii, sanık … ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden; sanıklar …, …, …, …, …, …, … ve … hakkındaki hükümler ile bağlantı nedeniyle sanıklar …, …, …, …, …, …, … ve … hakkındaki hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.05.2023 tarihinde karar verildi.