YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9108
KARAR NO : 2023/4608
KARAR TARİHİ : 03.07.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2019/382 Esas, 2020/100 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/1620 Esas, 2021/794 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 …

maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.09.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; öldürme kastının bulunmadığına, eylemin yaralama suçuna vücut verip suç vasfının hatalı değerlendirildiğine, gönüllü vazgeçme koşullarının varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık … ile mağdur … hakkında önceye dayalı husumet bulunduğu, … 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2020 tarihli, 2019/388 Esas, 2020/85 Karar sayılı kararı ile işbu dosyanın mağduru … hakkında …’e yönelik kasten yaralama suçundan açılan davada 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, suç tarihinde sanığın katılanın bulunduğu kıraathaneye giderek mağdura seslendiği, mağdurun sanığın bulunduğu yöne ilerlemesi üzerine yanında bulunan tüfek ile ateş ettiği, isabet alan mağdurun yere düşmesi üzerine yerde iken bir el daha ateş ettikten sonra suç yerinden kaçtığı, sanığın eylemi nedeniyle adli rapor bulgularına göre; mağdurun, ”sağ ön kol, toraks ve sağ gluteal bölgelerinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı” ve buna ek olarak kol bölgesindeki yaralanmanın ”uzuv kaybı niteliğinde” olduğu, sanık ile mağdur arasında adliyeye yansıyan husumetin etkisi ile sanık tarafından eylemin gerçekleştirildiği belirlendiğinden Mahkemece sanık lehine asgari oranda haksız tahrik indirimi tatbik edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, adli tıp raporları, güncel nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, TCK 35 … maddesindeki teşebbüs derecesi yönünden ve TCK 62 nci maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yönünden eleştiride bulunulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Tebliğname Yönünden;
28.01.2020 tarihli, 2019/388 Esas, 2020/85 Karar sayılı kararı ile dosyanın mağduru … hakkında sanık …’e yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, taraflar arasındaki gerek anılan dosya içeriği gerekse tanık anlatımlarına göre önceye dayalı husumet mevcut olduğu nazara alındığında; Mahkemenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 29 uncu maddesinin uygulanmasına dair kabulü, gerekçe ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki eleştiri görüşüne iştirak olunmamıştır.

Sanığın kasten öldürmeye teşebbüs eylemi nedeniyle mağdurun ateşli silahla sağ ön kol, toraks ve sağ gluteal bölgelerinden hayati tehlike geçirecek ve kolda uzuv kaybına neden olacak şekilde yaralandığı olayda; 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 35 … maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, ceza adaleti ve hakkaniyetin gereği olarak makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81, 35, 29 uncu maddeleri uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen 7 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi uyarınca takdiren (1/6) oranında indirim yapılırken 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Öldürme Kastının Yokluğuna, Suç Vasfına ve Gönüllü Vazgeçmeye Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suçta kullanılan silah isabet yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeler, mağdurda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, sanığın eylem sırasında ve sonrasında sergilediği tutum ve davranışlar, nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın herhangi bir şey söylemeden yanında getirdiği tüfekle peş peşe 2 kez ateş etmek suretiyle mağduru hayati tehlike geçirmesine ve uzuv kaybına neden olacak şekilde yaraladığı, daha sonra olay yerinden kaçtığı, ambulans çağrılmasına ve mağdurun hastaneye götürülmesine katkı sağlamadığı tespit edildiğinden gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2020/1620 Esas, 2021/794 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 4. Ağır Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.07.2023 tarihinde karar verildi.