Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2022/11882 E. 2023/1702 K. 27.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/11882
KARAR NO : 2023/1702
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tedavi nedeniyle yapılan yol gideri bedelinin tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili özetle; böbrek hastası olan müvekkilinin haftanın belli günlerinde diyalize girmesi gerektiğini, bu amaçla Borçka İlçesi …Köyünden Artvin’e gelmek zorunda olduğunu, müvekkilince alınan heyet raporlarına göre gidiş gelişlerinin özel taksi tutularak sağlandığını, davalı kurum tarafından dolandırıcılık suçlaması ile yapılan şikayeti sonucu Artvin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2009/501 Soruşturma numaralı dosyası ile müvekkilinin de içinde bulunduğu 38 kişi için kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, kurumca bu soruşturma dosyası gerekçe gösterilerek müvekkilinin yasal hakkı olan yol ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek 75.920,00 TL yol gideri bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili özetle;davacının da içinde bulunduğu diyaliz hastaları hakkında kurumu zarara uğrattıkları gerekçesi ile soruşturma başlatıldığını, soruşturma sonucuna kadar ödemelerin durdurulmasının istendiğini ve diyaliz hastalarının KTÜ Farabi hastanesinde muayenelerinin sağlanarak özel oto ihtiyacının gerçek bir sebebe dayanıp dayanmadığının tespiti ile ödemelerin alınacak bu rapordan sonra yapılması gerektiğinin belrtildiğini, bunun üzerine davacıya 02.02.2010 tarihinde tebliğ edilen yazı ile muayene olması gerektiğinin bildirildiğini, ancak davalının hastaneye başvurmadığını, mutat dışı araçlara ilişkin ödemelerin ancak Sağlık Uygulama tebliğindeki şartları yerine getirilirse mümkün olduğunu, tıbbi gerekçeler dışında başka bir gerekçe ile ödeme yapılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 15.03.2013 tarihli ve 2010/165 E..2013/67 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Birinci Bozma Kararı
1.Mahkeme kararına karşı davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Dairemizin 26.03.2015 tarihli ve 2014/23507 E 2015/5767 K. sayılı ilamında; Kurumca karşılanması gereken tutarlar 5510 sayılı Kanun’un 72 inci maddesi kapsamında Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonundan sorulup, belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.
B. İkinci Bozma Kararı
1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 11.04.2017 tarihli ve 2015/114 E. 2017/26 K. sayılı kararda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.
2. Dairemizin 11.10.2018 tarihli ve 2017/5758 E. 2018/7910 K. sayılı ilamında; bozma gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle karar bozulmuştur.
C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacılar vekili: taksi ücretine göre verilmesi gerektiği belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
Davalı Kurum vekili: kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, yol giderinin ödenmesi istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
5510 sayılı Kanun’un 65 inci maddesi, “Hekimin veya diş hekiminin muayene veya tedavi sonrası tıbben göreceği lüzum üzerine genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlık hizmetinden yararlanmaları için muayene ve tedavi edildikleri yerleşim yeri dışına yapılan sevkinde, ayakta tedavilerde kendisinin ve bir kişi ile sınırlı olmak üzere refakatçisinin gidiş ve dönüş yol gideri ve gündelikleri; yatarak tedavilerde ise gidiş ve dönüş tarihleri için gündelikleri ile yol gideri Kurumca karşılanır. Genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin yatarak tedavileri sırasında, hekimin veya diş hekiminin tıbben göreceği lüzum üzerine yanında kalan refakatçinin yatak ve yemek giderleri bir kişi ile sınırlı olmak üzere Kurumca karşılanır. Yurt içinde veya yurt dışına yapılan sevkler nedeniyle ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin tutarı 72 inci maddede belirtilen Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu tarafından belirlenir. Sürekli işgöremezlik veya malûllük durumlarının tespiti, kontrolü veya periyodik sağlık muayenesi amacıyla yapılan sağlık hizmeti giderleri ile yol ve gündelik giderleri de bu madde hükümlerine göre ödenir. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.” hükmünü içermektedir.
3. Değerlendirme
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçe ve dosyadaki sağlık kurulu raporlarına göre haftada üç kez hemodiyalize girmesi gerektiğinin ve kalp yetmezliği nedeni ile özel oto ile gitmesinin uygun olduğu yönündeki raporlar karşısında taksi ücretine göre belirlenerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
2.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanunun Geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Kanun’un 438 inci maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; İlk derece mahkemesinin hüküm fıkrasının silinerek yerine,
1-Davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile , 25.810,00 TL ‘nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,
2-Davalı … harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
3-Davacılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT’ye göre hesaplanan 5.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,
4- Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden reddedilen kısım üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesaplanan 8.017,60 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine,
5-Davacılar tarafından yapılan toplam yargılama gideri olan 3.269,70 TL yargılama giderinin kabul ret oranı gözetilerek 1.111,58 TL’nin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, kalan tutarın davacılar üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan toplam 360,00 TL yargılama giderinin 237,62 TL’sinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, kalan tutarın davalı üzerinde bırakılmasına,
6-Artan gider avansının kararın kesinleşmesi ve talep halinde taraflara iadesine,” ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.