YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14741
KARAR NO : 2023/1907
KARAR TARİHİ : 03.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afyonkarahisar (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.04.2014 tarihli ve 2013/370 Esas, 2014/238 Karar sayılı kararı; sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Anılan karara karşı sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz yoluna başvurması ile Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli ve 2017/645 Esas, 2021/3090 Karar sayılı kararı ile suçun gerektirdiği cezanın üst sınırı itibariyle basit yargılama usulünün uygulanması ile sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine sanığa ek savunma verilmesi zarureti gerekçesi ile duruşma açılarak verilen Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2021/421 Esas, 2022/476 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.11.2022 tarihli ve 9-2022/123860 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; zamanaşımını kesen sebeplerden biri olan mahkumiyet kararının verildiği 03.04.2014 tarihi ile sonraki mahkumiyet tarihi 23.06.2022 arasında zamanaşımı süresini kesen başkaca bir işlemin bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin tamamlandığı gözetilmeden zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Anılan nedenle onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2021/421 Esas, 2022/476 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.