Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2010/3609 E. 2010/3572 K. 10.02.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/3609
KARAR NO : 2010/3572
KARAR TARİHİ : 10.02.2010

Hırsızlık suçundan sanık …’ın 765 sayılı TCK.nun 492/2, 522, 523, 59, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 4. Ve 6.maddeleri gereğince 479.754.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine dair ÇANAKKALE 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2003 tarihli ve 2003/248-628 sayılı kararını müteakip, hükümlünün 17.07.2009 tarihli dilekçesi ile arşiv kaydının silinmesi kararı verilmesi talebi üzerine, arşiv kaydının 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun geçici 2/2.maddesi gereğince silinmesine ilişkin, aynı Mahkemenin 20.07.2009 tarihli ve 2009/220 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30.12.2009 gün ve 2009/15329-74943 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2010 gün ve 2010/6265 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun geçici 2.maddesinin 2.fıkrasında “Birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar hakkında, 3682 sayılı Kanun’un 8 … maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan hükmün esasen vaki olmamış sayıldığı hallerde bu tarih esas alınarak, Anayasanın 76 ncı maddesi ve özel Kanunlarda sayılan suç ve mahkumiyetler dışındaki kayıtlar için ilgilinin, Cumhuriyet Başsavcılığının veya Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünün talebi üzerine hükmü veren mahkemece veya talep edenin bulunduğu yer Asliye Ceza Mahkemesince arşiv kaydının silinmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın eyleminin Anayasanın 76. maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından, 5352 sayılı Kanunun geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şeklide karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden ÇANAKKALE 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 20.07.2009 gün ve 2009/220 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 10.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.