YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4428
KARAR NO : 2023/1348
KARAR TARİHİ : 13.03.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/218 E., 2014/158 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2013 tarihli 2012/650 Esas 2013/554 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçuna dair delilleri tartışma görev ve yetkisinin ağır ceza mahkemesine ait olmasından bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

2.Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli 2013/218 Esas 2014/158 Karar sayılı kararı ile sanığın 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın varikosel hastası olması nedeniyle kontrol amaçlı kimsenin olmadığını düşündüğü binaya giriş yaptığına, mağdureyi görünce dışarı çıktığına, alan dar olduğu için çıkarken mağdureye hafifçe çarptığına, binanın boş olduğunu düşünerek tekrar giriş yaptığına, bu sırada fermuarı açık olsa da cinsel organının dışarda olmadığına, mağdurenin bir tepki vermeden dışarı çıktığına, sanığın iddia edilen sözleri söylemediğine, mağdurenin beyanlarının gerçek dışı ve çelişkili olduğuna, kollukta kendisine dokunmadığını söylediğine, çığlık attığını söyledi ise de kimsenin duymadığına, sanıkta suç kastının olmadığına ve nihayet beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde mağdurenin öğrenim gördüğü yabancı dil kursunun bulunduğu binanın giriş kısmında merdivenlerde beklediği sırada sanığın bu binaya girdiği, girerken mağdurenin kalçasına eliyle ellediği, mağdurenin sanığın bu hareketinden şüphelendiği ”ne yapıyorsun” dediği, sanığın mağdurenin yalnız olduğunu görmesi üzerine yeniden mağdurenin bulunduğu yere geri döndüğü, önce merdiven boşluğunu kontrol ettiği, bilahare cinsel organını çıkararak mağdureye gösterdiği ve “çok seksisin bir şeyler yaşayalım mı” dediği, böylece sanığın müsnet suçu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.
2.Sanık, suçunu inkar edip taciz ve sarkıntılık kastı olmadığını söylese de, mağdurun en baştan itibaren olayın oluş şeklini sanığın savunmasıyla aynı şekilde anlatması, sanığın mağdura ellediğini, cinsel organını kontrol amaçlı açtığını söylemesi suçunu dolaylı olarak ikrar etmesi olarak değerlendirilmiş, suç kastı olmadığına yönelik beyanlarına itibar edilmemiş, sanıkla önceden bir husumeti bulunmayıp, sanığa bu konuda durup dururken iftira atması için geçerli bir sebepte bulunmayan mağdurenin tutarlı, samimi anlatımlarına itibar edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2014 tarih ve 2013/218 Esas 2014/158 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.