YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16132
KARAR NO : 2023/1404
KARAR TARİHİ : 14.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1323 E., 2022/1082 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/337 Esas, 2022/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci
fıkrası, 67 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/1323 Esas, 2022/1082 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Olayla ilgili delil olarak sunulan mesajlaşma görüntülerinin cinsel birlikteliğin gerçekleşmiş olduğunu kesin olarak göstermediğine, cinsel birlikteliğin varlığına kesin karine olmadığına, adli tıp raporunda herhangi bir sperm hücresi ve sanığa ait herhangi bir DNA profili tespit edilemediğine, tanık ifadelerinde çelişki olduğuna, mağdurenin açıklamalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın cinsel istismar suçunu işlediğine dair şüpheye yer vermeyecek şekilde açık hiçbir delil mevcut olmadığına, mağdurenin direnme ve yardım çağırma olanağı bulunmasına bunu tercih etmediğine, mağdurenin, sanığı telefon rehberine ”Kralım” olarak kaydettiği ve konuşma içeriklerinde de hiçbir tehdit unsuru olmadığına, atılı suçun tutarlı somut delillerle ispatlanamadığından şüpheden sanığın yararlanacağına, sanığın beraati gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Katılan … ile sanık …’in evli oldukları, küçük katılan …’ın katılan …’ün önceki eşinden olan kızı olduğu, katılan … ile sanığın 13.08.2014 tarihinde evlendikleri, sanığın katılanı dokuz yaşında iken 2015 yılında Trabzon’da yaşadıkları sırada göğüslerine dokunmaya başladığı, dudağından öptüğü, sanığın bu şekilde eylemlerini devam ettiği, küçük katılanın beşinci sınıfa gittiği dönemde 2016-2017 yılında Bursa ilinde yaşadıkları sırada küçük katılanın tam tarihini hatırlamadığı bir zamanda, sanığın küçük katılanı yanına çağırarak üstünü çıkardığı, yatağa yatırdığı, arkadan sarıldığı, daha sonra cinsel organını küçük katılanın cinsel organına soktuğu, sanığın küçük katılana ”senin kızlığını bozdum, erkek arkadaşın olduğunda adet döneminde onunla ilişkiye girersin, kızlığımı erkek arkadaşım bozdu dersin” dediği, sanık ile küçük katılanın şikayet tarihine kadar birçok kez vajinal ve anal yönden olacak şekilde ilişkiye girdikleri, son olarak 03.09.2021 tarihinde sanığın küçük katılana karşı eylemde bulunduğu, 04.09.2021 tarihinde katılan …’ün küçük katılan Suda Naz’ın telefonunu incelediği sırada kızı ile kocası arasında geçen cinsel içerikli whatsapp konuşmalarını gördüğü ve şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın mağdureye gönderdiği mesajlarda müstehcen olabilecek görüntülerin bulunduğu dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 226 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca gereğinin taktir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerekirken bu hususta herhangi bir işlem yapılmadığından bu hususta ihbarda bulunması hususu dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Sanığın dosya içerisinde bulunan mesajları kendisinin attığını ikrar ettiği, mesaj içeriklerinin cinsel içerikli olduğu, sanığın küçük katılana “gülüm, güzelim, birtanem” gibi sevgi sözcükleriyle hitap ettiği, “çok tatlısın aşkım benim güzelim, seni çok seviyorum, ayaklarının arasına boşalacağım” şeklinde konuşmalarının bulunduğu, yine küçük katılana porno içerikli video gönderdiği, “belki sana bir şey hatırlatır o yatakta nasıl seviştiğimizi, beni çıldırtıyorsun”, “az si…dik senda seni çıldırtmadın”, “yatakta rus kızları gibisin beni mahvediyorsun dayanamıyorum aşkına kendimden geçiriyorsun beni, vahşi bir aslan gibi saldırmak istiyorum sana…” “çok mu ısırdım aceba (göğsünü)”, “birde bu pozisyonda yapalım bir daha ki sefere seni kucağıma alayım” şeklinde mesajlaşmalarının bulunduğu, yine sanığın katılan mağdureye cinsel ilişki içeren videoları gönderdiği, bu mesaj kayıtlarından katılan mağdure ile sanık arasında birçok kez cinsel ilişki yaşandığının anlaşıldığı, katılan mağdurenin beyanlarının istikrarlı ve aynı doğrultuda olduğu, tanık Emre’nin sanık ile küçük katılanı gördüğünü beyan ettiğide dikkate alındığında sanık ile yaşı küçük mağdurenin cinsel ilişkiye girdiğinin sabit olduğu, sanığın savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşıldığından mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/1323 Esas, 2022/1082 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde karar verildi.