YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/55419
KARAR NO : 2010/611
KARAR TARİHİ : 20.01.2010
Kasten yaralama suçundan sanık …’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 (2 defa), 86/3-e, 29 (2 defa), 62 (2 defa), 52/2-4. (2 defa) maddeleri uyarınca 1.200,00 ve 1.800,00 yeni Türk lirası, diğer sanık …’in, 5237 sayılı Kanunu’nun 86/2, 29, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 1.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair Cumayeri Sulh Ceza Mahkemesinin 15/10/2008 tarihli ve 2008/125-208 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 5.11.2009 gün ve 2009/12682-62341 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 8.12.2009 gün ve 2009/272034 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1-5237 sayılı TCK’nun 86/2.maddesinde adli para cezası ile birlikte hapis cezasının da seçenek yaptırım olarak düzenlenmesi nedeniyle, bu suç yönünden 5271 sayılı CMK’nun 195.maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı ve sanıkların yokluklarında duruşma yapılamayacağı gözetilmeyip, savunmaları saptanmadan mahkumiyet kararı verilerek 5271 sayılı CMK’nun 193.maddesine aykırı davranıldığı,
2-Sanıklar hakkında her iki yakınanı bıçakla yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de, şikayetçi…’un kat’i raporunda kesici alet yarasına ilişkin herhangi bir bulgunun yer almaması, 19.09.2004 günü hazırlıkta alınan ifadesinde de sanıkların kendisine tekme tokat vurduklarını belirtmesi ve mahkemece, silahtan dolayı artırım yapılmaması karşısında, eylemin adiyen yaralama olarak kabul edildiği sonucuna varılmakla, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçtan dolayı 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulduğu,
hususları da belirlenmiş olup, bu yönlerden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.