Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2011/17012 E. 2012/185 K. 17.01.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17012
KARAR NO : 2012/185
KARAR TARİHİ : 17.01.2012

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 62, 50/1-f maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın anne adı nüfus kaydına göre “İftadiye” olduğu halde, gerekçeli karar başlığında “Üftadiye” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1- Mahkemece, sanığın eylemi bilinçli taksirle işlediğine yönelik bir kabul olmadığı ve sanığa hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK’nın 22/3 maddesi gereğince arttırıma gidilmediği halde, hükmün (1) numaralı bendinde, dosya içeriği ile de uyuşmayacak biçimde, “Sanığın üzerine atılı Bilinçli taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet vermek suçunu işlediği sabit olmakla” şeklinde ifadeye yer verilmek suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,
2- Sanığın kamuya yararlı işte çalıştırılmaya gönüllü olduğuna dair bir istem ve beyanı olmadığı halde, sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50/1-f maddesi gereğince seçenek tedbire çevrilmesi,
3- Sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.