Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2022/14533 E. 2023/12421 K. 14.09.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14533
KARAR NO : 2023/12421
KARAR TARİHİ : 14.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/206E., 2015/825 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması,
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama, bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık … hakkında, mağdur …’a yönelik tehdit, mağdur …’a yönelik ise tehdit ve hakaret suçlarından verilen düşme kararlarına ilişkin temyiz istemi bulunmadığından, bahsedilen hükümlerin inceleme dışı bırakılması suretiyle yapılan incelemede;

I- Sanıklar … ve … hakkında kasten yaralama suçuna yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen ”hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun’un 264/1. maddesi uyarınca sanıklar … ve …’nun yasa yolu ile merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemesince de bahsedilen itirazların değerlendirilmiş olduğunun da anlaşılması karşısında, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanıklar …, …, … hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali, sanık … hakkında ise kasten yaralama suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Sanıklar …, … ve …’na atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116/2, 119/1-c maddelerinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile sanık …’ye atılı 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a maddelerinde tanımlanan kasten yaralama suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, sanıkların savunmalarının alındığı tarihi olan 11.11.2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

III-Sanık … hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2013 günlü, 2012/1-1560 esas ve 2013/81 karar sayılı ve aynı günlü 2013/8-131 esas ve 2013/75 karar sayılı içtihatlarında da belirtildiği üzere, temyiz incelemesinden önce sanığın ölmesi hâlinde, müsadereye tâbi eşya olsun ya da olmasın, 5237 sayılı Kanun’un 64. maddesi uyarınca hükmün bozulmasıyla yetinilmesi, müteakip işlemlerin ise; mahkemesince yapılması gerekir. UYAP’tan alınan nüfus kaydına göre, sanık …’ın 11.10.2020 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında 5271 sayılı Kanun’un 223/8 ve 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, 14.09.2023 tarihinde karar verildi.