YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2594
KARAR NO : 2023/12404
KARAR TARİHİ : 14.09.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/431 E., 2016/155 K.
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, Onanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık … hakkında kasten yaralama suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı kararı) 231/5. maddesi uyarınca verilen ”hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun’un 264/1. maddesi uyarınca sanık müdafiinin yasa yolu ile merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağı ve aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemesince de bahsedilen itirazın değerlendirildiği anlaşılmakla dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
II- Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiince yapılan temyiz başvurusunun mahkemenin 20.06.2016 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği ve belirtilen ek karara yönelik bir temyiz istemi de bulunmadığının anlaşılması karşısında sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün belirtilen sebeple inceleme dışı bırakılması suretiyle sadece sanık … hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince katılan sanıklar müdafiinin temyiz istemi tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
III- Sanık … hakkında hakaret ve tehdit suçlarına yönelik temyiz istemine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan sanıklar müdafilerinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.