YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13996
KARAR NO : 2023/1570
KARAR TARİHİ : 21.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/553 E., 2016/89 K.
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sürmene Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/553 Esas, 2016/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejmine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İsteği
Atılı suçlamayı kabul etmediğine ve daha önce almış olduğu cezanın bu dosyadan hüküm verilirken kanaat oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Katılan … ile … evli olup olay günü saat 17.00 sıralarında katılan …’ın otogardan çarşı merkezine doğru yürümekte olduğu, bu sırada iki tırın arasında araçta bulunan sanık …’un katılan …’ı görünce aracını hareket ettirip katılanı beklemeye başladığı, katılanın aracı geçip ilerlediği, daha sonra aracın tekrar katılanın önüne geçtiği ve sonra katılanın öne geçmesini beklediği, katılanın kendisini takip eden şahıstan korkup eşi …’i aradığı ve bir aracın kendisini takip ettiğini, kendisini kaçırmasından korktuğunu söyleyip plakasını verdiği, …’in tanık …’in iş yeri önüne geldiği, olay yerine geldiğinde sanığın eşinin vücudunu gözleri ile süzdüğünü görmesi üzerine sinirlenerek orada bulunan sopayı alıp sanık …’u darp ettiği ve Birol’un basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanığın suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE
Sanıkla aralarında husumet bulunmayan katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, eşi …’in sanığın eşini takip ettiğine şahit olduğu, tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın cinsel taciz içerikli herhangi bir söz veya eylemi ile cinsel tatmin amacıyla hareket ettiğine dair bir delil bulunmayıp devamlılık ve ısrar içeren katılanı takip eyleminin basit yargılama usulüne tabi olan 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sürmene Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/553 Esas, 2016/89 sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde karar verildi.