Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/15696 E. 2023/12442 K. 18.09.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/15696
KARAR NO : 2023/12442
KARAR TARİHİ : 18.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/187 E., 2022/436 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2014 tarihli ve 2013/98 Esas, 2014/333 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2014 tarihli ve 2013/98 Esas, 2014/333 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20.01.2021 tarihli ve 2020/2165 Esas, 2021/1582 Karar sayılı kararı ile;
“Sanık hakkında mahkemece aldırılan … Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 15.11.2013 tarihli raporunda sanığın cezai ehliyetinin bulunmaması nedeniyle TCK’nın 32/1. maddesi kapsamında kaldığının belirtildiği, başka bir yargılama sırasında temin edilen ve dosya arasına alınan Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin 21.12.2011 tarihli raporunda ise, cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi üzerine tekrar aldırılan … Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 22.11.2013 tarihli raporunda sanığın Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. İhtisas Kuruluna tekrar gönderilmesinin uygun olacağı yolunda görüş bildirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın dava dosyası ve tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu Başkanlığına sevk edilerek, muayenesi yapıldıktan sonra suçu işlediği sırada ve şimdiki hali itibariyle akli durumu ve ceza ehliyeti ile ilgili olarak TCK’nın 32/1-2. maddesi kapsamında rapor aldırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2021/187 Esas, 2022/436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Akıl sağlığı raporları arasında çelişki olduğuna,
2. Somut delil bulunmadığına,
3. Vesaire,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.07.2014 tarihli ilk mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, 24.11.2022 tarihli ikinci mahkumiyet tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı biçimde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2021/187 Esas, 2022/436 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.